Sura Az-Zuchruf — Werset 30

Znaczenie słów:

• Al-Haqq (الحق) – prawda, rzeczywistość niepodlegająca wątpliwości; tutaj odnosi się do Koranu.
• Sihr (سحر) – magia, czary; coś, co oddziałuje na umysł i zmysły, a nie pochodzi od Boga.
• Kafirun (كافرون) – niewierzący, odrzucający, zaprzeczający.

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy do niewierzących z ludu Proroka (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim) dotarła prawda – czyli Koran objawiony od Boga, który jest światłem i przewodnikiem dla ludzkości – zamiast ją przyjąć i podziękować za to dobrodziejstwo, odrzucili ją w sposób najbardziej pogardliwy. Powiedzieli: „To jest magia, którą Muhammad nas oczarowuje" – nie uznali jej za objawienie od Boga, lecz za zwykłe czary mające na celu odwrócenie ich od ich przodków i tradycji. Dodali też: „My w to nie wierzymy i zaprzeczamy temu" – co oznacza, że nie tylko uznali ją za magię, ale także zdecydowanie odmówili przyjęcia jej i podporządkowania się jej nakazom.

Ich postawa była wyrazem arogancji i uprzedzenia. Zamiast zastanowić się nad treścią Koranu i jego cudownością, z góry go odrzucili, kierując się ślepym naśladownictwem przodków oraz strachem przed utratą swojej pozycji społecznej. W ten sposób połączyli swój szyrk (bałwochwalstwo) z jawną wrogością wobec prawdy, lekceważeniem Koranu i poniżaniem posłańca Boga (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim). Nie wystarczyło im, że błądzili – dodali do tego upór i zaprzeczanie oczywistej prawdzie.

Korzyści i wnioski płynące z tej wersetu:

1. Prawda nie potrzebuje akceptacji ludzi, aby pozostać prawdą – Koran jest prawdą niezależnie od tego, czy ludzie w nią wierzą, czy ją odrzucają. To pocieszenie dla wierzących, że ich wiara opiera się na rzeczywistości, a nie na opiniach tłumu.
2. Odrzucenie prawdy bez zastanowienia jest oznaką duchowej choroby – gdy człowiek z góry zakłada, że coś jest fałszem, zanim to pozna, zamyka sobie drzwi do prowadzenia przez Boga. Dlatego islam zachęca do refleksji i otwartego umysłu.
3. Etykietowanie prawdy jako „magii" to stara taktyka wrogów prawdy – przez całe dzieje wysłannicy Boży byli oskarżani o czary, kłamstwo lub szaleństwo. To uczy nas, abyśmy nie przejmowali się opiniami ludzi, gdy głosimy dobro, i abyśmy wytrwali w prawdzie.
4. Wiara wymaga pokory i uznania własnej niewiedzy – ci, którzy uważają się za wystarczająco mądrych, by odrzucić wszystko, co nie pochodzi od nich, często gubią największe skarby. Przyjęcie prawdy wymaga pokory serca.
5. Koran jest cudem samym w sobie – jego treść, styl i głębia są dowodem, że nie jest dziełem człowieka. Werset ten zachęca nas do kontemplacji nad Koranem i docenienia jego wartości, zamiast pochopnego osądzania.
6. Ostrzeżenie przed ślepym naśladownictwem – niewierzący odrzucili prawdę, bo nie chcieli zerwać z tradycją przodków. Islam uczy nas, że prawda jest ponad tradycją i zwyczajami, jeśli są one sprzeczne z objawieniem.