Аз-Зухруф сүрәсе — Аять 49

Сүзләрнең мәгънәләре:

• السَّاحِرُ — бу урында «сихырчы» түгел, ә «белемле, оста, камил галим» мәгънәсендә. Фиргаун кавеме арасында сихырчылар олы хөрмәткә ия булганнар, шуңа күрә алар Мусаны шушы сүз белән атап, аның дәрәҗәсен таныганнар.
• بِمَا عَهِدَ عِندَكَ — «сиңа биргән вәгъдәсе, синең белән булган килешүе хакына» ягъни Аллаһының синең догаңны кабул итүе турындагы вәгъдәсе белән.
• لَمُهْتَدُونَ — «без, әлбәттә, туры юлга кайтучылар, иман китерүчеләр булырбыз».

Аять тәфсире:

Фиргаун һәм аның кавеме балаларына һәм малларына бәла-каза иңгәч, алар Мусага килеп: «Ий белемле, оста галим! Синең Раббың сиңа вәгъдә биргән — догаңны кабул итәчәге турында. Шул вәгъдә хакына безнең өчен Раббыңа дога кыл, бу бәла-казаны бездән җибәрсен. Әгәр ул бездән бу ґәзабны алса, без, әлбәттә, һидәяткә иярәчәкбез, синең китергән хак дингә ышаначакбыз», — диделәр.

Ләкин аларның бу сүзләре ихлас тәүбә түгел, ә мәкерле вәгъдә иде. Алар куркыныч килгәндә генә шулай диделәр, ә бәла бетүгә, яңадан имансызлыкларына кайттылар. Муса аларның догасын кылды, Аллаһы ґәзабны алды, әмма алар вәгъдәләрен үтәмәделәр.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһының изге колларының догасы — чын мөгъҗиза. Муса галәйһиссәламнең догасы белән бөтен кавемгә иңгән ґәзаб туктатылды. Бу — доганың кодрәтен һәм Аллаһы каршында пәйгамбәрләрнең дәрәҗәсен күрсәтә.
2. Бәла-каза вакытында кешеләр Аллаһыга мөрәҗәгать итә, ә авырлык беткәч, битараф була. Мөэмин мондый хәлдән сакланырга тиеш — ул һәр хәлдә дә Аллаһыга тугры калырга, рәхәтлектә дә, авырлыкта да шөкер итәргә һәм тәүбәсендә нык булырга тиеш.
3. Иман — йөрәк белән ышанып, тел белән әйтеп, гамәлдә раслау. Фиргаун кавеменең «иманы» тик телдә генә калды, йөрәкләрендә алар имансыз булып калдылар. Чын иман — гамәлдә, тугрылыкта, Аллаһы юлында даимилектә күренә.
4. Аллаһының рәхмәте киң — Ул ялганчыларның да догасын кабул итәргә мөмкин, ләкин аларның йөрәкләрендәге ниятләрен белә. Кеше Аллаһыны алдый алмый — Ул күңелләрдәге серләрне белүче.