Аз-Зухруф сүрәсе — Аять 47

Сүзләрнең мәгънәләре:

• بِآيَاتِنَا — Безнең ачык могҗизалар һәм дәлилләребез белән.
• إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ — кинәт алар аны мәсхәрә итеп, көлеп каршы алдылар.

Аять тәфсире:

Муса пәйгамбәр үзенең чакыруын башлагач, аларга Аллаһының ачык могҗизаларын — таякның еланга әверелүе, кулның яктылык чыгаруы кебек аятьләрне күрсәтте. Ләкин Фиргавен һәм аның әтрафындагылар, бу аятьләрнең хаклыгын күреп торсалар да, аларга ышанырга теләмәделәр. Киресенчә, алар бу могҗизаларны күргәч, аңнан көлеп, мәсхәрә итә башладылар. Аларның бу эше — хакны инкяр итүдән һәм үзләренең тәкәбберлегеннән килде. Алар Мусаның дәгъватын ялганга чыгарырга һәм аның хаклыгын кимсетергә тырыштылар, ләкин бу аларның үзләренә генә зарар китерде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Хак дәлилләр килгәч, кешеләрнең аларга мөнәсәбәте — аларның иманын һәм ихласын күрсәтә; мәсхәрә итү — тәкәбберлек һәм инкярчылык билгесе.
• Пәйгамбәрләргә каршы чыкканнарның эше һәрвакыт хурлыкка һәм һәлакәткә китерә, чөнки алар Аллаһының аятьләренән көләләр.
• Мөэмин кеше өчен гыйбрәт: хакны күргәч, аңа иярү — изгелек, ә аны мәсхәрә итү — үзеңә зыян китерү.