Surah Az-Zukhruf — Ayat 49

Makna Perkataan:

• *As-Sāhir* (الساحر): Dalam konteks ayat ini, maksudnya ialah "ahli sihir" atau "orang yang mahir". Namun perlu difahami bahawa gelaran ini diberikan oleh kaum Firaun kepada Nabi Musa dengan maksud "orang yang berilmu tinggi" atau "ulama yang hebat", kerana pada zaman mereka, seorang ahli sihir yang mahir sangat dihormati dan dimuliakan. Mereka tidak bermaksud menghina Nabi Musa, sebaliknya mengiktiraf kehebatan dan keistimewaannya.
• *Bimā 'Ahida 'Indaka* (بما عهد عندك): Bermaksud "dengan perjanjian yang telah Engkau tetapkan di sisimu" iaitu ikatan janji Allah bahawa doa Nabi Musa akan dimakbulkan.
• *Lamuh'tadūn* (لمهتدون): Bermaksud "kami benar-benar akan mendapat petunjuk" iaitu akan beriman dan mengikuti kebenaran.

Tafsir Ayat:

Apabila azab dan bala menimpa Firaun serta kaumnya — seperti banjir, belalang, kutu, katak dan darah yang berturut-turut menimpa mereka — maka mereka pun datang kepada Nabi Musa dengan penuh kehinaan dan memohon pertolongan. Mereka berkata: "Wahai orang yang mahir dan berilmu tinggi (Nabi Musa)! Berdoalah kepada Tuhanmu untuk kami, dengan perjanjian yang telah Allah tetapkan kepadamu bahawa doamu akan dimakbulkan. Mintalah agar azab ini dijauhkan daripada kami. Sesungguhnya jika engkau berdoa dan azab itu diangkat, kami benar-benar akan mendapat petunjuk dan beriman kepadamu serta mengikuti apa yang engkau bawa."

Namun perlu diperhatikan bahawa ini hanyalah janji palsu dan tipu daya daripada mereka. Apabila azab itu diangkat oleh Allah atas doa Nabi Musa, mereka tetap ingkar dan tidak menunaikan janji mereka. Mereka hanya berkata demikian kerana terdesak dan takut akan azab yang sedang menimpa, bukan kerana keikhlasan hati untuk beriman.

Ayat ini mengajar kita bahawa manusia sering kali hanya mengingati Allah ketika ditimpa kesusahan dan bencana, tetapi apabila kesenangan kembali, mereka melupakan Allah. Ini adalah sifat buruk yang harus kita jauhi.

Pengajaran dan Nasihat:

Wahai saudara-saudara sekalian, ayat ini mengingatkan kita tentang pentingnya keikhlasan dalam beriman dan berdoa kepada Allah. Janganlah kita menjadi seperti Firaun dan kaumnya yang hanya beriman kerana terpaksa dan takut akan azab, tetapi hatinya tidak pernah benar-benar tunduk kepada Allah.

Marilah kita sentiasa beriman kepada Allah dalam keadaan senang mahupun susah. Jadikanlah doa dan ibadah kita sebagai satu penghambaan yang tulus, bukan sekadar alat untuk melepaskan diri daripada kesusahan. Sesungguhnya Allah Maha Mendengar lagi Maha Mengetahui segala apa yang tersimpan di dalam hati hamba-Nya.

Semoga kita semua dijauhkan daripada sifat munafik dan sentiasa istiqamah dalam keimanan, sehingga kita bertemu dengan Allah dalam keadaan hati yang bersih dan redha dengan segala ketentuan-Nya. Amin.