Surat Az-Zukhruf — Ayat 49

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• السَّاحِرُ (as-sāḥir): Ing kene ora ateges "tukang sihir" kanthi pangertèn ala, nanging "wong pinter" utawa "wong kang kawruhe jembar", amarga ing jamane Fir'aun, tembung iki kanggo ngajeni wong kang pinter banget.
• عَهِدَ (ʿahida): Janji utawa prasetya.
• بِمَا عَهِدَ عِندَكَ (bimā ʿahida ʿindaka): Kanthi janji kang wis kaparingake marang kowe (Nabi Musa).
• مُهْتَدُونَ (muhtadūn): Wong-wong kang oleh pituduh, yaiku wong kang gelem percaya lan manut marang kebeneran.

2) Jlentrehaning ayat:

Ayat iki nyritakake kahanane Fir'aun lan para pengikute nalika padha ngalami siksa saka Allah. Nalika siksa mau saya abot, banjur padha marani Nabi Musa lan matur: "He wong pinter kang kawruhe jembar, nyuwuna marang Pangeranmu kanggo awake dhewe, kanthi janji kang wis kaparingake marang kowe, yaiku panjalukmu mesthi dikabulake. Menawa Panjenengane nyingkirake siksa iki saka awake dhewe, mesthi awake dhewe bakal gelem percaya lan manut marang kowe."

Wigatine, wong-wong mau ora tenanan pengin mlebu Islam. Padha mung ngucap janji manawa siksa dicabut. Iki kaya-kaya dadi tawar-menawar: "Coba nyuwun marang Pangeranmu, yen siksa iki ilang, awake dhewe bakal manut." Nanging janji iki ora saka ati kang resik, mung amarga kepeksa dening abote siksa. Mulane, nalika siksa wis ilang, padha bali maneh marang kekafirane.

Ing kene uga katon manawa Fir'aun lan kaumé ngakoni kanthi ora langsung yen Nabi Musa iku wong kang dongane dikabulake dening Allah, lan yen siksa kang padha alami iku saka Allah. Nanging pengakuan mau ora nganti mlebu ing atine kanthi tenanan.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Ngabulake donga: Saka ayat iki kita ngerti yen para nabi lan wong-wong saleh iku dongane mesthi dikabulake dening Allah. Iki ndadekake kita tambah semangat ndonga lan nyedhaki Allah.
• Aja mung ngucap iman nalika susah: Wong-wong Fir'aun iku gelem ngaku yen siksa dicabut, nanging ora tenanan. Kita kudu sinau supaya ora dadi wong kang mung eling marang Allah nalika lagi susah, nanging nalika kepenak malah lali.
• Kekuwataning iman iku saka ati: Iman kang tenanan ora mung ana ing lisan, nanging kudu ana ing ati lan katon ing tumindak saben dina.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih: Senajan Fir'aun lan kaumé wis kafir lan nganiaya Nabi Musa, Allah isih menehi kesempatan kanthi nyuda siksa nalika padha nyuwun. Iki nuduhake yen Allah iku ora enggal nesu lan tansah mbukak lawang tobat.
• Donga iku senjata wong mukmin: Kaya Nabi Musa kang dongane dikabulake, kita uga kudu yakin yen donga iku cara kanggo nyedhaki Allah lan njaluk pitulungan marang Panjenengane.
• Aja gampang percaya marang janjine wong kang ora tenanan: Kita kudu pinter mbedakake antarane janji kang tulus lan janji kang mung kanggo kepentingan awake dhewe.

Mula saka iku, ayo padha tambah ketaqwaan, akeh-akeh ndonga, lan tansah ngelingi Allah ing saben kahanan, supaya kita kalebu wong-wong kang oleh pituduh kang sejati saka Panjenengane.