සූරා අස්-සුඛ්රුෆ් — ආයාත් 49

වදන්හි අර්ථ:

• السَّاحِرُ – මෙහි අදහස "දක්ෂයා" හෝ "සම්පූර්ණ දැනුමැත්තා" යන්නයි. එකල ඔවුන් ගරු කළ දක්ෂ විද්වතුන් හැඳින්වූයේ මෙම නමිනි.
• بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ – ඔබ වෙත ඇති ගිවිසුම අනුව, එනම් අල්ලාහ් ඔබට ලබා දුන් පොරොන්දුව අනුව.
• لَمُهْتَدُونَ – අපි නියත වශයෙන්ම යහමඟ ලබන්නන් වෙමු.

අර්ථ විවරණය:

ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ ප්රධානීන්ට අල්ලාහ්ගේ දඬුවමේ සලකුණු (නියඟය, අස්වැන්න අඩුවීම වැනි) පැමිණි විට, ඔවුහු මූසා (අලයිහිස්සලාම්) ගෙන් උපකාර ඉල්ලා මෙසේ පැවසූහ: "අහෝ දක්ෂ විද්වතුනි! ඔබ ඔබේ ස්වාමින් වහන්සේට අප වෙනුවෙන් ආයාචනා කරන්න. ඔබට ඔහු වෙතින් ලැබී ඇති පොරොන්දුව අනුව — එනම් ඔබගේ ආයාචනය පිළිගැනීමට ඔහු පොරොන්දු වී ඇති බැවින් — අපෙන් මෙම දඬුවම ඉවත් කරන ලෙස ඉල්ලන්න. ඔබ අප වෙනුවෙන් ආයාචනා කොට දඬුවම ඉවත් වුවහොත්, අපි නියත වශයෙන්ම ඔබ ගෙන ආ දූත මෙහෙවර පිළිගෙන යහමඟට පැමිණෙන්නෙමු."

එනම්, ඔවුහු දඬුවමේ බරපතලකම දැනුණු විට පමණක්, තාවකාලිකව හා කොන්දේසි සහිතව ඇදහීමට පොරොන්දු වූහ. නමුත් ඔවුන්ගේ මෙම පොරොන්දුව අවංක නොවීය. දඬුවම ඉවත් වූ සැණින් ඔවුහු නැවත ප්රතික්ෂේප කිරීමට පෙරළී ගියහ. මෙය ඔවුන්ගේ කුහකකම හා මුරණ්ඩුකම පෙන්නුම් කරයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට, අයහපත් අය පවා ඔහු වෙත හැරී යාච්ඤා කිරීමට බල කෙරෙයි. මෙයින් පෙනී යන්නේ සියලු මැවූ ජීවීන්ගේ හදවත් අල්ලාහ් අතේ ඇති බවයි.
2. දුෂ්ටයන්ගේ පොරොන්දු විශ්වාස කළ නොහැක. ඔවුන් අවශ්යතාවයේදී පමණක් ඇදහීම ප්රකාශ කරන අතර, අවශ්යතාවය සම්පූර්ණ වූ විට එය අමතක කරති.
3. සැබෑ ඇදහිම යනු දුෂ්කරතාවලදී පමණක් නොව, සුවපහසු අවස්ථාවලදීද අල්ලාහ්ට අවනත වීමයි. අපගේ ඇදහීම සැම අවස්ථාවකම ස්ථාවර විය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ නබිවරුන්ට ඔවුන්ගේ ප්රජාවන් විසින් අගෞරව කළද, ඔවුහු ඉවසීමෙන් හා කරුණාවෙන් ඔවුන් වෙනුවෙන් ආයාචනා කළහ. මෙයින් අපට ඉගෙන ගත හැක්කේ, අපට විරුද්ධ වන්නන්ට පවා යහපත ප්රාර්ථනා කිරීමේ උතුම් ගුණයයි.
5. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණීමට පෙර ඔහු වෙත හැරීම ඥානවන්ත ක්රියාවකි. දඬුවම පැමිණීමෙන් පසු පසුතැවීම ප්රමාද වැඩක් විය හැකිය.