Аз-Зухруф сүресі — Аят 49

1. Сөздердің мағынасы:

• السَّاحِرُ: Бұл жерде "сиқыршы" деген түпкі мағынасында емес, "білімді адам", "білуші" деген мағынада қолданылған. Ол кездегі адамдардың түсінігінде сиқыршылық үлкен білім мен құрметке ие болған, сондықтан олар Мұсаны (ғ.с.) осылай атаған.
• عَهِدَ عِندَكَ: Сенің қасыңдағы уәдесі, яғни Алланың Мұсаға (ғ.с.) берген уәдесі — дұғасының қабыл болуы және оған берілген ерекшеліктер.
• مُهْتَدُونَ: Тура жолға түсушілер, яғни иман келтірушілер.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Перғауын мен оның қауымының Мұсаға (ғ.с.) қарата айтқан сөздері баяндалады. Оларға Алланың түрлі азаптары келген кезде, олар Мұсаға (ғ.с.) жүгініп: "Ей, білімді адам! Сенің Раббыңа біз үшін дұға қыл. Ол саған берген уәдесі бойынша — дұғаңның қабыл болуы және саған берілген ерекшеліктер арқылы — бізден осы азапты кетірсін. Егер Ол бізден азапты кетірсе, біз сенің алып келген нәрсеңе иман келтіреміз, тура жолға түсеміз", — деді.

Олар бұл сөзді азап қысқан кезде айтты. Бірақ бұл олардың шынайы иман келтіруге деген ниеті емес, қиындықтан құтылу үшін айтылған уақытша уәде еді. Өйткені олар бұрын да көптеген кереметтерді көріп, бірақ иман келтірмеген болатын. Алайда бұл аяттан біз қиындық кезінде адамдардың Аллаға жалбарынуға мәжбүр болатынын, тіпті қарсы болғандардың өзі пайғамбарлар арқылы Алладан көмек сұрайтынын көреміз.

1. Аяттан алынатын пайдалы қорытындылар:

• Қиындық пен азап адамды Аллаға жақындатуға себеп болады. Тіпті қарсы болғандар да қысылған кезде Аллаға жүгінеді.
• Пайғамбарлардың дұғасы қабыл болатыны — Алланың оларға берген үлкен сыйы. Бұл олардың Алла алдындағы жоғары дәрежесін көрсетеді.
• Адамдар кейде тек қиындық кезінде ғана иман келтіруге уәде беріп, кейін ұмытып кетеді. Шынайы иман — қиындықта да, қуанышта да тұрақты болу.
• Алланың азабы мен рақымы — Оның құдіретінің көрінісі. Ол қалаған кезде азапты кетіреді, қалаған кезде қалдырады.
• Бұл аят бізге Аллаға шынайы жалбарынудың маңыздылығын және Оның уәдесіне сенудің қажеттілігін үйретеді.