Sura Az-Zuchruf — Werset 49

Znaczenie słów:

• As-Sāhir (الساحر) – w tym kontekście oznacza „czarownika”, lecz w znaczeniu, jakie nadawali mu Egipcjanie – człowieka o wielkiej wiedzy i umiejętnościach, którego darzyli szacunkiem. Nie było to dla nich określenie naganne, lecz wyraz uznania dla jego przenikliwości i mocy.
• Bimā ʿahida ʿindaka – „tym, co zostało z tobą ustalone” – odnosi się do obietnicy i przymierza, jakie Bóg zawarł z Mojżeszem (Musą), że wysłucha jego modlitw.
• Lamuh'tadūn – „będziemy naprawdę prowadzeni” – oznacza, że staną się ludźmi wierzącymi i podążającymi właściwą drogą.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Gdy kara Boża dotknęła faraona i jego lud – a była nią powódź, szarańcza, wszy, żaby i krew – zwrócili się oni do Mojżesza (niech pokój będzie z nim) z prośbą, mówiąc: „O czarowniku!” – czyli: o człowieku o wielkiej wiedzy i umiejętnościach, którego darzymy szacunkiem. „Wezwij dla nas twojego Pana” – to znaczy: poproś Boga, aby oddalił od nas tę karę. „Na podstawie przymierza, które z tobą zawarł” – czyli przez wzgląd na obietnicę, że twoje modlitwy są wysłuchiwane, oraz na szczególne dary, którymi cię obdarzył. „Zaprawdę, my będziemy prowadzeni” – obiecują, że jeśli Bóg oddali od nich cierpienie, uwierzą w to, z czym przyszedłeś, i staną się ludźmi prawymi.

Była to jednak obietnica warunkowa i nieszczera – złożona jedynie pod presją cierpienia. Gdy tylko kara została oddalona, oni trwali w swoim uporze i niewierze, łamiąc dane słowo. Werset ten ukazuje, jak ludzie w chwilach trudności zwracają się do Boga, ale gdy przychodzi ulga, zapominają o swoich obietnicach.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokora w trudnościach – nawet najwięksi wrogowie prawdy, gdy dotyka ich kara, zwracają się do Boga i uznają wyższość Jego posłańców. To dowód, że serce człowieka w chwilach próby instynktownie szuka swojego Stwórcy.
2. Moc modlitwy proroków – werset ukazuje, że modlitwa ludzi sprawiedliwych jest wysłuchiwana przez Boga. To zachęta dla nas, abyśmy zwracali się do Niego z ufnością i pokorą.
3. Szczerość w obietnicach – postawa faraona i jego ludu uczy nas, że obietnice składane Bogu powinny być szczere i trwałe, a nie jedynie chwilowym wybiegiem w trudnej sytuacji. Bóg zna intencje serc.
4. Cierpliwość w nawoływaniu do prawdy – Mojżesz (niech pokój będzie z nim) nie odmówił modlitwy za swoimi wrogami, mimo ich wcześniejszego okrucieństwa. To wzór wielkoduszności i wytrwałości w głoszeniu prawdy.
5. Przestroga przed złamaniem danego słowa – historia ta przypomina, że Bóg widzi wszystkie nasze czyny i intencje, a każda obietnica złożona Jemu będzie rozliczona w Dniu Sądu.