Аз-Зухруф сүрәсе — Аять 50

Сүзләрнең мәгънәләре:

• كَشَفْنَا — без ачтык, бетердек, күтәрдек.
• الْعَذَابَ — ґәзап, җәза, авыртулы хәл.
• يَنكُثُونَ — вәгъдәләрен бозалар, антларын какшаталар, кире кайталар.

Аять тәфсире:

Муса галәйһиссәлам Фиргавен һәм аның кавеменә Аллаһның берлегенә ышанырга чакырып, аларга ачык могҗизалар күрсәтте. Ләкин алар иман китермәделәр һәм тәкәбберлекләрендә дәвам иттеләр. Шуннан соң Аллаһ аларга куркыныч ґәзап җибәрде — бу ачлык, кытлык һәм башка бәла-казалар иде. Алар Мусага килеп: "Безгә ґәзапны күтәрү өчен Раббыңа дога кыл, без сиңа ышанырбыз", — дип ялвардылар. Муса галәйһиссәлам Раббысына дога кылды, һәм Аллаһ алардан ґәзапны күтәрде. Әмма ґәзап бетү белән үк алар вәгъдәләрен боздылар, иман китермәделәр, киресенчә, элеккеге көферлекләрендә, азгынлыкларында ныграк дәвам иттеләр. Алар Мусага биргән вәгъдәләрен какшаттылар һәм туры юлдан баш тарттылар. Бу аларның үҗәтлеген, хакны кабул итәргә теләмәүләрен күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһның ґәзабы килгәндә кешеләр иман китергә булып, ґәзап беткәч вәгъдәләрен бозулары — ике йөзлелек һәм начар сыйфат. Мөселман кешесе һәрвакыт вәгъдәсендә төгәл булырга тиеш.
• Аллаһ биргән рәхәтлекләргә, авырлыклар беткәннән соң, шөкер итү — иманның билгесе. Киресенчә, авырлык вакытында гына Аллаһны искә алып, уңайлыкта аны оныту — хакыйкатьтән ераклык.
• Бу аять Аллаһның рәхимлелеген күрсәтә: Ул ґәзапны күтәрү өчен дога кылган пәйгамбәрнең догасын кабул итә, ләкин кешеләрнең үҗәтлеге аларны һәлакәткә илтә. Мөселман өчен дәвамлылык, чын йөрәктән тәүбә итү һәм Аллаһка тугрылык саклау — иң мөһим сыйфатлар.