سوره جاثیه — آیه 31

معانی کلمات:

• آیاتی: نشانهها و آیات من (قرآن و معجزات و دلایل توحید).
• تُتْلَىٰ: خوانده میشد و بر شما عرضه میگردید.
• فَاسْتَکْبَرْتُمْ: پس تکبر ورزیدید و سرپیچی کردید.
• مُجْرِمِین: گناهکاران و مجرمان (کسانی که مرتکب کفر و معاصی میشوند).

تفسیر آیه:

و اما کسانی که کافر شدند و حق را انکار کردند، در آن روز با سرزنش و توبیخ به آنان گفته میشود: «آیا آیات من در دنیا بر شما خوانده نمیشد؟ آیا نشانههای من و کلامم به گوش شما نمیرسید؟» اما شما در برابر آن تکبر ورزیدید و از پذیرش حق و ایمان آوردن سر باز زدید، و گروهی گناهکار بودید که مرتکب کفر و معاصی میشدید و به پاداش و عذاب ایمان نداشتید. این سخن، نه برای آگاه کردن آنان است، بلکه برای سرزنش و پشیمان ساختن آنها در برابر اعمالشان است، تا حجت بر آنان تمام شود و عذرخواهی برایشان باقی نماند.

فواید و پیامهای آیه:

• تکبر و سرکشی در برابر آیات الهی، یکی از بزرگترین موانع هدایت است و انسان را از ایمان و رستگاری محروم میکند.
• تلاوت آیات الهی بر مردم، حجت را بر آنان تمام میکند و هیچ بهانهای برای کافران باقی نمیگذارد.
• گناه و جرم، انسان را به انکار حق و تکبر در برابر دعوت پیامبران سوق میدهد؛ پس باید از گناهان دوری کرد تا دل برای پذیرش حقیقت آماده باشد.
• خداوند در قیامت با عدالت کامل با بندگان رفتار میکند و پیش از عذاب، با توبیخ و یادآوری، حجت را بر آنان تمام میکند تا عدل الهی آشکار شود.
• این آیه هشداری است برای همه ما که در برابر آیات قرآن و دعوت پیامبران، فروتنی کنیم و با تواضع و ایمان، به سوی رستگاری گام برداریم.