سوره جاثیه — آیه 32

### معانی واژگان:

• وَعْدَ اللهِ: وعده‌ای که خداوند به بندگانش داده است؛ یعنی برانگیخته‌شدن مردگان و پاداش و کیفر.
• السَّاعَةُ: قیامت و روز رستاخیز.
• لَا رَيْبَ فِيهَا: هیچ شکی در وقوع آن نیست.
• نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا: جز گمانی [ضعیف] نداریم؛ یعنی باور ما تنها بر پایه حدس و گمان است، نه یقین.
• مُسْتَيْقِنِينَ: یقین‌کنندگان و باورمندان قطعی.

### تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، سرزنش کافران و منکران قیامت را بیان می‌کند و می‌فرماید: هنگامی که به آنان گفته می‌شود که وعدهٔ خداوند — یعنی برانگیختن مردگان و حسابرسی اعمال — حق است و قیامت بدون هیچ تردیدی رخ خواهد داد، آنان در پاسخ می‌گویند: «ما نمی‌دانیم قیامت چیست! ما تنها گمانی [سست] درباره آن داریم و به وقوع آن یقین نداریم.» این سخن نشان‌دهندهٔ انکار و بی‌اعتقادی آنان به روز رستاخیز است؛ آنان حقیقت را می‌شنیدند، اما به‌جای پذیرش، با شک و تردید و گمان‌پردازی، آن را رد می‌کردند و از ایمان آوردن سرباز می‌زدند. این آیه بیانگر حال کسانی است که با وجود دلایل روشن، به‌جای یقین، به گمان و وهم اکتفا می‌کنند و در نتیجه، از رستگاری محروم می‌مانند.

### فواید و پیام‌ها:

• ایمان به قیامت و روز جزا، اساس و بنیان همهٔ اعمال نیک است؛ کسی که به این روز یقین داشته باشد، در گفتار و کردار خود مراقب است و به‌سوی نیکی‌ها می‌شتابد.
• انسان نباید به گمان‌های بی‌اساس دل خوش کند؛ بلکه باید در مسائل مهم، به‌ویژه معاد، به دنبال یقین و حقیقت باشد تا از لغزش‌ها در امان بماند.
• این آیه هشداری است به ما که از سرنوشت منکران قیامت عبرت بگیریم و با پذیرش وعده‌های الهی، زندگی خود را بر پایه ایمان و عمل صالح بنا کنیم تا در آخرت رستگار شویم.
• یاد قیامت، انسان را از غفلت و دنیازدگی بازمی‌دارد و او را به آمادگی برای آن روز بزرگ ترغیب می‌کند؛ روزی که هیچ شکی در آن نیست و هر کس نتیجهٔ عمل خود را خواهد دید.