Сураи Аль-Ахкаф — Оят 30

1. Маънои калимаҳо:

• يَا قَوْمَنَا: эй қавми мо, эй халқи мо.
• مُصَدِّقًا: тасдиқкунанда, тасдиқкунандаи он чизе, ки пеш аз он омадааст.
• لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ: ба он чизе, ки пеш аз он буд (яъне китобҳои осмонӣ, ба монанди Таврот).
• يَهْدِي: роҳнамоӣ мекунад, ҳидоят мекунад.
• الْحَقِّ: ҳақ, ростӣ, дурустӣ.
• طَرِيقٍ مُّسْتَقِيمٍ: роҳи рост, роҳи дуруст.

1. Тафсири оят:

Ин оят нақли суханони гурӯҳе аз ҷиннҳост, ки пас аз шунидани Қуръон ба қавми худ муроҷиат карда, гуфтанд: «Эй қавми мо! Мо китоберо шунидем, ки баъд аз Мӯсо нозил шудааст. Он китоб он чиро, ки пеш аз он аз китобҳои осмонӣ омадааст, тасдиқ мекунад ва ба ҳақ ва роҳи рост ҳидоят менамояд». Онҳо дар ин суханон ба қавми худ хабар доданд, ки Қуръон китоби Худост, ки пас аз Таврот нозил шуда, онро тасдиқ мекунад ва ба роҳи ҳақ — яъне ба ислом — даъват менамояд. Ин китоб ба ҳақиқат ва роҳи дурусте ҳидоят мекунад, ки одамро ба Худо ва ба биҳишти Ӯ наздик месозад.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Қуръон китоби Худост, ки китобҳои пешинаро тасдиқ мекунад ва ба роҳи рост ҳидоят менамояд.
• Ҳидояти Қуръон ба ҳақ ва роҳи рост даъват мекунад, ки ин роҳ ба Худо ва биҳишт мерасонад.
• Ин оят нишон медиҳад, ки шунидани Қуръон ва фаҳмидани он метавонад одамонро ба ислом ҷалб кунад, чунон ки гурӯҳе аз ҷиннҳо пас аз шунидани он ба қавми худ даъват карданд.
• Даъвати ба ислом бояд бо нармӣ ва хайрхоҳӣ бошад, чунон ки онҳо ба қавми худ гуфтанд: «Эй қавми мо!».
• Қуръон барои ҳамаи одамон — ҷинн ва инс — роҳнамоист ва онҳоро ба роҳи рост ҳидоят мекунад.