ซูเราะฮฺ มุฮัมมัด — อายะฮฺ 12

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• مَثْوًى หมายถึง ที่พำนัก ที่อยู่อาศัยถาวร
• الْأَنْعَامُ หมายถึง ปศุสัตว์ เช่น อูฐ วัว แพะ แกะ
• يَتَمَتَّعُونَ หมายถึง การได้รับความสุขสำราญในสิ่งต่าง ๆ ทางโลก

การตีความหมายของอายะฮ์:

แท้จริงอัลลอฮ์จะทรงให้บรรดาผู้ศรัทธาที่มีศรัทธาต่อพระองค์และต่อศาสนทูตของพระองค์ และได้ปฏิบัติความดีทั้งหลาย เข้าสู่สวนสวรรค์หลากหลายซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านภายใต้พระราชวังและต้นไม้ของมัน เป็นการให้เกียรติและตอบแทนอย่างงดงามแก่พวกเขา

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ พวกเขาจะได้รับความสุขสำราญในโลกดุนยาโดยการทำตามอารมณ์ใคร่ของตน และกินดื่มอย่างไม่คิดถึงอนาคต เช่นเดียวกับปศุสัตว์ที่ไม่มีเป้าหมายอื่นใดนอกจากกินและสนองความต้องการของท้องและอวัยวะเพศเท่านั้น พวกเขาไม่คิดไตร่ตรองถึงจุดจบของตน และในวันกิยามะฮ์ไฟนรกญะฮันนัมคือที่พำนักถาวรและที่อยู่อาศัยของพวกเขาตลอดไป

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การศรัทธาที่แท้จริงต้องมาพร้อมกับการปฏิบัติความดี การศรัทธาเพียงในวาจาโดยไม่มีการปฏิบัติย่อมไม่เกิดผล และการงานที่ดีจะไม่เป็นที่ยอมรับหากปราศจากศรัทธา
2. ความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างจุดจบของผู้ศรัทธาและผู้ปฏิเสธศรัทธา คือสวนสวรรค์อันมีความสุขนิรันดร์ กับไฟนรกอันเจ็บปวดทรมาน
3. การดำรงชีวิตโดยมุ่งแต่ความสุขทางโลกโดยไม่คิดถึงวันปรโลก ทำให้มนุษย์ตกต่ำลงเทียบเท่ากับสัตว์เดรัจฉาน ซึ่งเป็นการเตือนให้เรารู้จักคุณค่าของความเป็นมนุษย์ที่มีสติปัญญา
4. การใคร่ครวญถึงผลตอบแทนและผลกรรมที่จะเกิดขึ้นในวันปรโลก จะช่วยให้เราดำเนินชีวิตอย่างมีเป้าหมายและมีความรับผิดชอบต่อการกระทำของตน
5. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมอย่างยิ่ง พระองค์จะไม่ทำให้การงานของผู้ศรัทธาสูญเปล่า และจะไม่ละเลยการลงโทษผู้ที่ฝ่าฝืนพระองค์