Sura Muhammad — Aya 34

Maana ya Maneno:

• Kafaru: Walikataa kuamini Mwenyezi Mungu na kukanusha Umoja Wake.
• Wa saddu: Walijizuia wenyewe na kuwazuia wengine kufuata njia ya Mwenyezi Mungu (Uislamu).
• Thumma matu: Kisha wakafariki dunia.
• Wa hum kuffar: Na hali wao ni makafiri (hawakutubu).

Ufafanuzi wa Aya:

Hakika wale ambao wamekufuru kwa kumkanusha Mwenyezi Mungu na kukataa kuwa Yeye ndiye Mungu wa kweli asiye na mshirika, na wakajizuia wenyewe na wengine wasiingie kwenye Dini ya Mwenyezi Mungu, wakawazuia watu wasifuate njia yake iliyonyooka, kisha wakafariki dunia wakiwa kwenye hali hiyo ya ukafiri kabla ya kutubu – basi Mwenyezi Mungu hatawasamehe kamwe, wala hatawafunika dhambi zao. Bali Atawalipa kwa ukafiri wao, Atawaadhibu adhabu kali, na Atawaingiza Motoni wakae milele. Na aya hii inaonyesha kwa maana yake ya muktadha kwamba mwenye kufa akiwa kafiri hapati msamaha, lakini yule anayetubu kabla ya kufa kwake, Mwenyezi Mungu humsamehe.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kutubu kabla ya kifo ni muhimu sana: Aya inatuonya kwamba kufa katika hali ya ukafiri kunafunga mlango wa msamaha, hivyo ni lazima mtu atubu na kurejea kwa Mwenyezi Mungu kabla ya kifo kumfika.
2. Kuwazuia watu kufuata njia ya Mwenyezi Mungu ni dhambi kubwa: Aya inaonyesha kwamba kumzuia mtu asifuate Uislamu ni kosa kubwa linaloongezwa kwenye ukafiri, hivyo ni lazima tuwe wasaidizi wa kufikisha wengine kwenye njia ya Mwenyezi Mungu, si wazuiaji.
3. Rahama ya Mwenyezi Mungu ni kubwa kwa wanaotubu: Ingawa aya inasisitiza kutokuwepo msamaha kwa wanaokufa kwenye ukafiri, inaashiria kwamba Mwenyezi Mungu husamehe yule anayetubu na kurejea kwake kabla ya kifo, jambo linalotia matumaini kwa kila mwenye dhambi.
4. Kuogopesha na kutumaini: Aya inachanganya baina ya kuogopesha (kwa wanaoendelea kwenye ukafiri) na kutumaini (kwa wanaotubu), na hii ndiyo njia ya Kiislamu ya kusawazisha imani ya mja kati ya khofu na rajaa (matumaini).