Surah Muhammad — Aya 34

Ma’anonin Kalmomin:

• "Kafaru": wato suka musanta Allah da kadaita Shi, da kuma abin da Manzonsa ya zo da shi.
• "Wa saddu": wato suka hana kansu da kuma wasu mutane bin hanyar Allah (Musulunci).
• "Thumma matu wa hum kuffar": wato suka ci gaba da zama a kan kafircinsu har suka mutu ba tare da tuba ba.

Fassarar Ayar:

Lalle ne Allah Madaukakin Sarki ya yi magana a cikin wannan ayar mai girma game da wani rukuni na mutane wadanda suka yi kafirci da Allah, suka kuma hana wasu mutane shiga addinin Musulunci, kuma suka dage a kan wannan halin har suka mutu suna masu kafirci ba su tuba ba. Ga irin wadannan mutane, Allah ba zai gafarta musu zunubansu ba kwata-kwata, domin sun mutu a kan kafirci da yin adawa da gaskiya. A kiyaye: wannan hukuncin ya shafi wadanda suka mutu a kan kafircinsu ne kawai; amma wanda ya tuba kafin mutuwarsa, to Allah yana karbar tubarsa kuma yana gafarta masa.

Fa’idojin Darasi:

1. Nuna tsananin tsoron Allah, domin mutuwa a kan kafirci babbar masifa ce da ba ta da mafita, kuma tana hana mutum samun rahamar Allah.
2. Kara himma wajen tuba da komawa ga Allah kafin mutuwa, domin tuba tana bude kofar gafara ko da bayan aikata manyan laifuffuka.
3. Nuna muhimmancin kare addinin Allah da kuma hana mutane shiga cikin halaka, domin wanda ya taimaka wajen shiryar da mutane zuwa ga gaskiya, yana da lada mai girma a wurin Allah.
4. Tunatar da cewa Allah Mai jinƙai ne ga wadanda suka tuba, amma Mai tsananta hukunci ne ga wadanda suka dage a kan kafirci har suka mutu, don haka mutum ya yi gaggawar komawa ga Allah kafin ya yi nadama a lokacin da nadama ba ta da amfani.