سورت مائده — آیت 107

د مهمو کلمو معناګانې:

• عُثِرَ: پيدا کول، خبرېدل، يا د يو شي په اړه معلومات ترلاسه کول.
• اسْتَحَقَّا إِثْمًا: داسې عمل يې کړى چې ګناه يې پرې واجبه کړې، لکه خيانت يا دروغجن قسم.
• يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا: د هغو دوو په ځاى ولاړېدل او د هغوى دنده ترسره کول.
• الْأَوْلَيَانِ: د مړي نږدې خپلوان (وارثان).
• اعْتَدَيْنَا: له حق څخه تېرى کول، ظلم کول.

د آيت تفسير:

دا آيت د وصيت د شاهدۍ او قسم پورې اړه لري. کله چې د مړي د وصيت په اړه دوه ګواهان قسم خوري، خو که وروسته معلومه شي چې دغه دواړه ګواهانو په خپله شاهدۍ يا قسم کې خيانت کړى او ګناه يې کړې ده (يعنې دروغ يې ويلي يا يې د وصيت په اړه حق پټ کړى)، نو بيا بايد د مړي له نږدې خپلوانو (وارثانو) څخه دوه نور کسان د هغوى په ځاى ودرېږي او قسم وخوري. دوى به په الله قسم کوي چې زموږ شهادت د هغوى د شهادت په پرتله ډېر رښتونى او د قبلولو وړ دى، او مونږ په خپله شاهدۍ کې له حق څخه تېرى نه دى کړى. که مونږ دروغ ووايو يا ظلم وکړو، نو بېشکه مونږ به له ظالمانو څخه يو.

دا آيت د عدالت او حق د ساتنې لپاره يو قانون وړاندې کوي، چې که د ګواهانو خيانت څرګند شي، نو د حق د بياځلې ثابتولو لپاره بايد نوي ګواهان ودرول شي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د عدالت ساتنه: اسلام په هر حالت کې د عدالت د ساتنې امر کوي، او که چېرې د ګواهانو خيانت څرګند شي، نو د حق د بياځلې ثابتولو لپاره يې لاره برابره کړې ده.
2. د شهادت سپېڅلتيا: دا آيت ښيي چې شهادت او قسم يو ستر امانت دى، او که چا په کې خيانت وکړ، نو دا يوه ستره ګناه ده چې د الله په وړاندې به يې حساب ورکول کېږي.
3. د حق غوښتنه: مسلمان بايد تل د حق غوښتونکى وي، او که چېرې د چا له خوا ظلم يا خيانت وشي، نو بايد د حق د بياځلې رغولو لپاره هڅه وکړي.
4. د الله وېره: آيت مونږ ته يادونه کوي چې په هر کار کې بايد له الله ووېرېږو، ځکه چې هغه پر هر څه خبر دى، او که مونږ ظلم وکړو، نو له ظالمانو څخه به يو.