Аль-Маида сүрәсе — Аять 29

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَبُوءَ — кайту, алып кайту, йөкләнү.
• بِإِثْمِي — мине үтерү гөнаһы белән.
• وَإِثْمِكَ — һәм синең элеккеге гөнаһларың белән.
• أَصْحَابِ النَّارِ — ут әһелләре, ягъни җәһәннәмдә мәңге калучылар.

Аять тәфсире:

Һабил, үзенең энесе Кабилгә карата, аның ачуын һәм үтерү ниятен сизеп, аңа болай диде: "Мин синең мине үтерүеңне теләмим, киресенчә, мин синең үзеңә карата яхшылыкны телим. Ләкин син мине үтерсәң, син минем үлемем гөнаһын үз өстеңә алырсың — бу мине золым белән үтерү гөнаһы, һәм моңа кадәр эшләгән гөнаһларың да синдә калыр. Шулай итеп, син барлык гөнаһларны йөкләнеп, җәһәннәм әһелләреннән булырсың. Бу — залимнәрнең, ягъни башкаларга золым кылучыларның җәзасы. Ә мин сине үтерү гөнаһын үз өстемә алырга теләмим, чөнки мин Аллаһудан куркам һәм аның ґәзабыннан сакланырга телим."

Һабил бу сүзләре белән энесенә үгет-нәсыйхәт бирде, аны гөнаһтан туктатырга тырышты, ләкин Кабил үзенең нафсесенә иярде һәм аны үтерде. Бу вакыйга кешелек тарихындагы беренче үтерү булды.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэмин кеше үлем алдыннан да үзенең иманын сакларга, Аллаһуга тәвәккәл итәргә һәм ахирәтне искә алырга тиеш.
2. Кеше башкаларга яманлык теләмәскә, хәтта үзенә каршы килүчеләргә дә изгелек кылырга тырышырга тиеш.
3. Гөнаһларның авырлыгы — алар кешене җәһәннәмгә илтә, шуңа күрә һәркем үз гамәлләреннән сак булырга тиеш.
4. Залимнәрнең ахыры — үкенеч һәм ґәзаб, ә тәкъва кешеләрнең ахыры — җәннәт һәм рәхәтлек.
5. Бер-береңне яхшылыкка өндәү һәм яманлыктан тыелу — мөэминнең мөһим сыйфаты.