Аль-Маида сүресі — Аят 29

1. Сөздердің мағынасы:

• تَبُوءَ — қайту, алып келу, мойнына арту деген мағынада. Яғни бір күнәні өзімен бірге алып қайту.
• بِإِثْمِي — мені өлтіру күнәсін алып қайтуың.
• وَإِثْمِكَ — өзіңнің бұрын жасаған күнәларың.
• أَصْحَابِ النَّارِ — тозақ отының тұрғындары, яғни тозаққа кіретіндер.
• الظَّالِمِينَ — залымдар, шектен шығып әділетсіздік жасағандар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Хазіреті Адамның екі ұлы — Қабыл мен Һабыл туралы баяндалатын оқиғаның жалғасы. Қабыл бауырын өлтіруге бел буды. Сонда Һабыл оған былай деді: «Мен сенің мені өлтіргеніңді қаламаймын. Егер сен мені өлтірсең, онда мені өлтіру күнәсімен қатар өзіңнің бұрынғы күнәларыңды да арқалап қайтасың. Сөйтіп тозақ отының тұрғындарының қатарында боласың. Бұл — залымдарға берілетін лайықты жаза». Һабыл бұл сөздерімен бауырын өлтіруден тежеуге тырысты әрі өзінің оған қарсы қол көтермейтінін, кек алуға ұмтылмайтынын білдірді. Ол Алладан қорықты, тақуалық танытты. Бұл жерде Һабылдың өз бауырына қарсы соғыспай, сабырлық пен тақуалықты таңдағаны көрінеді. Сондай-ақ бұл аят адамдардың сол кезде-ақ шариғатпен міндетті болғанын, яғни жақсылыққа уәде, жамандыққа ескерту берілгенін көрсетеді.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Ислам — зорлық-зомбылықты емес, тақуалық пен сабырлықты насихаттайды. Һабыл өз бауырына жауап ретінде зорлық жасамай, Алланың алдындағы жауапкершілікті ойлады.
• Күнә жасау адамды бірте-бірте тозаққа апарады. Әрбір жамандық адамның мойнына жүк болып қалады.
• Біреуді өлтіру — ең ауыр күнәлардың бірі. Ол адамды тозаққа әкелетін іс.
• Залымдық пен әділетсіздік — Алланың алдында жазасыз қалмайды. Әрбір залым өз ісінің есебін береді.
• Адам бауырына, туысына, жақынына қатыгездік жасамауы керек. Ислам — мейірімділік, кешірімділік және бейбітшілік діні.
• Қиямет күні әркім өз ісіне жауап береді. Жақсылық жасаған жақсылыққа, жамандық жасаған жазаға тап болады.
• Бұл аят бізді зорлықтан, кекшілдіктен, әділетсіздіктен сақтандырып, сабырлыққа, тақуалыққа және Алланың разылығын іздеуге шақырады.