Аль-Маида сүрөсү — Аят 29

1. Сөздөрдүн мааниси:

• تَبُوءَ — кайтуу, жүктөнүү, өзүңө алып кайтуу.
• بِإِثْمِي — менин күнөөм, башкача айтканда мени өлтүргөндүктөн келип чыккан күнөө.
• وَإِثْمِكَ — сенин күнөөң, башкача айтканда мурунку кылган күнөөлөрүң.
• أَصْحَابِ النَّارِ — тозок ээлери, тозокко кирүүчүлөр.
• الظَّالِمِينَ — залымдар, чектен чыккандар, күнөөкөрлөр.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Хабил (алейхи салам) агасы Кабилге айтты: «Мен сени өлтүрүүнү каалабаймын. Эгер сен мени өлтүрсөң, анда менин өлтүрүлүүмдүн күнөөсү да, ошондой эле сенин мурунку кылган күнөөлөрүң да сенин мойнуңа жүктөлөт. Ошентип, сен тозокко кирүүчүлөрдөн болосуң. Бул — Аллахтын чектеринен чыккан, адилетсиздик кылган адамдарга берилүүчү жаза». Хабил өзү агасын өлтүрүүнү каалабастыгын, анткени анда өзү да күнөөкөр болуп, тозок ээлеринен болуп калаарын билдирди. Бул аят адам өлтүрүүнүн оор күнөө экендигин, ага чейинки күнөөлөр менен кошо эсеп берилерин жана залымдардын акыбети тозок экендигин ачык көрсөтөт. Ошондой эле бул окуя пайгамбарлардын доорунда эле адамдар Аллахтын буйруктарына жоопкер болгонун, аларга убада жана эскертүү жеткенин далилдейт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ислам дини адам өмүрүнө зор маани берет, аны коргоону буйруйт. Бир адамды адилетсиз өлтүрүү чоң күнөө.
• Күнөөлөр жөн гана кечирилип кетпейт — ар бир адам өз кылганы үчүн жооп берет. Бул адилеттикке болгон ишенимди бекемдейт.
• Хабилдин (а.с.) жообунан сабырдуулук, кечиримдүүлүк жана зулумдукка зулумдук менен жооп бербөө үлгүсүн көрөбүз. Бул мусулмандар үчүн эң сонун адеп-ахлак сабагы.
• Тозоктон коркуу жана жакшылыкка умтулуу — ыймандуу адамдын жүрөгүндөгү негизги сезимдер. Бул аят адамды өз иш-аракеттерин ойлонууга, күнөөдөн алыс болууга чакырат.
• Ислам — ынтымак, биримдик жана боорукердик дини. Ал адамдарды бири-бирин өлтүрүүгө эмес, кечирүүгө, жакшылык кылууга үндөйт. Бул аят ошону дагы бир жолу эскертет.