Surja Kaf — Ajet 16

Kuptimet e fjalëve:

• تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ: çfarë i pëshpërit vetja e tij, domethënë mendimet dhe idetë që kalojnë në zemër dhe në mendje.
• حَبْلِ الْوَرِيد: damari i qafës, i cili është i lidhur me zemrën dhe kalon pranë fytit; janë dy damarë të mëdhenj në qafë, njëri në të djathtë dhe tjetri në të majtë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për fuqinë dhe dijen e Tij të pafund, duke thënë se Ai e krijoi njeriun dhe e di plotësisht atë që i pëshpërit vetja e tij, qoftë e mirë apo e keqe. Ai i di të gjitha mendimet e fshehta, dëshirat dhe ndjenjat që kalojnë në zemrën e njeriut, pa marrë parasysh sa të fshehta apo të imëta qofshin ato. Pastaj Allahu na bën me dije se Ai është më i afërt me njeriun sesa damari i qafës që është ngjitur me zemrën. Kjo afërsi nuk është afërsi fizike, por afërsi me dijen dhe fuqinë e Tij, sepse Ai i di të gjitha fshehtësitë dhe i dëgjon të gjitha bisedat e brendshme. Ky ajet tregon se asgjë nuk i fshihet Allahut nga gjendja e njeriut, qoftë ajo e dukshme apo e fshehtë, dhe se Ai është dëshmitar mbi çdo gjë që ndodh në zemër dhe në shpirt.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet na bën të vetëdijshëm se Allahu është gjithmonë me ne me dijen e Tij, duke na nxitur të jemi të sinqertë në veprat dhe mendimet tona.
• Na mëson se sinqeriteti ndaj Allahut nuk kufizohet vetëm në veprat e dukshme, por përfshin edhe pastrimin e zemrës nga mendimet e këqija.
• Na forcon besimin se Allahu i di të gjitha fshehtësitë tona, prandaj duhet t'i frikësohemi Atij edhe në ato momente kur jemi vetëm, sepse Ai është dëshmitar i gjithçkaje.
• Na bën të ndihemi të sigurt se lutjet dhe pendimi ynë nuk humbasin, sepse Allahu i dëgjon dhe i di të gjitha, edhe ato që i mbajmë brenda vetes.