Suurah Qaaf — Aayad 16

Macnaha Erayada:

• تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ: waxa uu qarsan yahay qalbiga iyo fikradaha uu naftu ku hadasho, ha ahaato khayr ama shar.
• حَبْلِ الْوَرِيدِ: waa xididka dhiigga ee qoorta ku yaal, kaas oo ku xiran wadnaha, waxaana jira laba xidid oo midig iyo bidix ah.

Tafsiirka Aayadda:

Dhab ahaan waxaan (Allah) abuuray bani-aadamka, waxaana ognahay waxa uu naftiisu ku qarsoodi fikradaha iyo xamaasadda (niyada) ee qalbiga ku soo dhaca, hadday tahay wanaag ama shar. Anaguna waxaan u dhowannahay bani-aadamka kana sii dhow xididka dhiigga ee qoorta ku yaal (xididka wadnaha), kaas oo jidhka ku xidhan. Tani waxay muujinaysaa in aqoonta Eebbe ay ka kooban tahay waxa muuqda iyo waxa qarsoonba, waxaana Eebbe ka warqaba waxa naftu ku qarsoodi, isagoo u dhow dadka dhowraan aan la qiyaasi karin.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Aqoonta Eebbe waxay ku kooban tahay wax kasta, oo ay ku jiraan fikradaha qalbiga ku qarsoon, sidaas darteed waa inaad ka xishooto Eebbe inaad samayso wax uu ku xun yahay, xataa haddii ay tahay fikrad qarsoon.
2. Dhowritaanka Eebbe ee bani-aadamka waa dhowriiin iyo aqoon, ma aha dhowriiin jirka ah, taas oo muujinaysa in Eebbe uu la socdo addoonkiisa oo uu ka warqabo xaaladiisa.
3. Aayadani waxay ku dhiirigelisaa dadka inay ilaaliyaan qalbigooda iyo fikradahooda, sababtoo ah Eebbe waa maqle iyo arke wax kasta, isaguna wuxuu ka abaalmariyaa wanaagga iyo xumaanta.
4. Waxay xoojisaa cibaadada iyo xidhiidhka Eebbe, maxaa yeelay marka dadku ogaadaan in Eebbe u dhow yahay oo uu maqlo baryadooda, waxay ku xoogaysanayaan inay isaga baryaan oo u dhowaadaan.