Surja Kaf — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• A fe’ajîna: A u lodhëm ne ose a u pamundësuam? Domethënë: a ishim të paaftë?
• Bil-halki-l-evvel: Me krijimin e parë, pra krijimi fillestar i njeriut nga asgjëja.
• Lebs: Konfuzion, dyshim dhe paqartësi.
• Halkin jadid: Krijim i ri, pra ringjallja pas vdekjes.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i qorton mohuesit që mohojnë ringjalljen dhe i pyet ata me habi: "A u lodhëm Ne me krijimin e parë, që të mos ishim në gjendje t'ju krijojmë përsëri?" Kjo do të thotë: Ashtu siç Ne e krijuam njeriun herën e parë nga asgjëja, kur ai nuk ekzistonte fare, po ashtu jemi të fuqishëm që ta rikrijojmë atë pas vdekjes së tij. Nuk është e vështirë për Ne ringjallja e tij, sepse fuqia Jonë është e plotë dhe nuk e pengon asgjë. Por, megjithatë, ata janë në dyshim dhe konfuzion të madh për krijimin e ri, pra për ringjalljen pas vdekjes, dhe e mohojnë atë pa asnjë arsye të vërtetë. Ata nuk mendojnë për fuqinë e Zotit që i krijoi herën e parë, e cila është dëshmia më e madhe se Ai mund t'i rikrijojë ata përsëri.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se fuqia e Allahut është e pakufishme dhe se ringjallja pas vdekjes është e lehtë për Të, ashtu siç ishte krijimi i parë. Kjo na forcon besimin në Ditën e Gjykimit dhe na bën të përgatitemi për të.
2. Ajeti na fton të mendojmë dhe të reflektojmë mbi krijimin tonë fillestar, sepse ky meditim na çon drejt njohjes së fuqisë së Allahut dhe na largon nga dyshimet.
3. Ai na tërheq vëmendjen se mohimi i ringjalljes nuk ka bazë logjike, sepse Ai që krijoi nga asgjëja është më i aftë të rikrijojë atë që ka ekzistuar.
4. Ajeti na mëson se dyshimi dhe konfuzioni i mohuesve nuk vjen nga mungesa e provave, por nga kokëfortësia dhe mosdëshira për të pranuar të vërtetën. Prandaj, ne duhet të jemi gjithmonë kërkues të së vërtetës me zemër të hapur.