سورت ق — آیت 26

د کلمو معناګانې:

• جَعَلَ: وټاکله، پیدا کړه، وګڼله.
• إِلَٰهًا آخَرَ: بل معبود، بل خدای.
• فَأَلْقِيَاهُ: نو هغه وغورځوئ (اى دوه فرښتو!).
• الْعَذَابِ الشَّدِيدِ: سخت عذاب، د جهنم عذاب.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ د دوو فرښتو (چې یوه یې د اعمالو لیکونکې او بله د شاهدۍ ورکوونکې ده) ته وایي: هغه کس چې له الله سره یې بل معبود وټاکه او یوازې د الله عبادت یې پرېښود، نو د ده د شرک او کفر په سزا کې هغه په سخت عذاب کې وغورځوئ. دا هغه څوک دی چې د الله په الوهیت یې شک کاوه، د هغه په وعدې او وعید یې باور نه درلود، او له الله سره یې د نورو معبودانو عبادت کاوه. دا سخت عذاب د هغه د تلپاتي شرک او سرغړونې پایله ده، او د جهنم د اور هغه عذاب دی چې له هر ډول رحمت او نرمۍ څخه خالي دی.

فايدې (ګټې):

1. د توحید اهمیت: دا آیت ښیي چې شرک (له الله سره بل معبود شریکول) تر ټولو لویه ګناه ده او د سخت عذاب سبب ګرځي. نو مسلمان باید تل له شرکه ځان وساتي او یوازې د الله عبادت وکړي.
2. د سزا عدالت: الله تعالیٰ له عدل څخه کار اخلي؛ څوک چې په دنیا کې له الله سره شریک نیسي، په آخرت کې به د خپل کړنې سزا ویني. دا موږ ته زده کوي چې خپل عملونه وڅېړو او له ګناهونو توبه وباسو.
3. د حساب ورځې یادونه: دا آیت د قیامت د ورځې یادونه کوي چې هلته به هر څوک د خپلو عملونو حساب ورکوي. دا موږ هڅوي چې په دنیا کې نیک عملونه وکړو او د الله له رحمت او خوښۍ سره مخ شو.
4. د الله رحمت: که څه هم عذاب سخت دی، خو الله تعالیٰ رحیم او غفور دی؛ هغه چا ته چې توبه وکړي او شرک پرېږدي، بښنه کوي. نو موږ باید د الله له رحمت هیله وکړو او له ګناهونو لاس واخلو.