Surja Kaf — Ajet 26

Kuptimi i fjalëve:

• ja'al ma'a Allahi ilahan akhar: bëri shok (zot tjetër) me Allahun, domethënë adhuroi dikë tjetër përveç Allahut.
• fe-elqiyahu: hidheni atë (të dy engjëjt, dëshmitari dhe përcjellësi, e hedhin atë).
• fi al-'adhabi sh-shadid: në dënimin e rëndë (zjarri i Xhehenemit).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i urdhëron dy engjëjt – atë që e ka përcjellë (dëshmitarin) dhe atë që e ka dëshmuar (përcjellësin) – që pasi të bëhet ndarja midis krijesave, t’ia hedhin në Xhehenem çdo mohuesi që e ka mohuar se Allahu është i vetmi Zot i vërtetë, i cili ka qenë kokëfortë kundër së vërtetës dhe shumë mohues. Ai ishte pengues i së mirës dhe nuk jepte atë që i takonte nga pasuria e tij (si zeqati dhe lëmasha), ishte shkelës i kufijve të Allahut dhe i padrejtë ndaj robërve të Tij, dyshues në premtimin dhe kërcënimin e Allahut. Ai që i bëri shok Allahut dhe adhuroi me Të një zot tjetër nga krijesat e Tij – për këtë thuhet: "Hidheni atë në dënimin e rëndë të zjarrit."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet tregon ashpërsinë e dënimit për ata që i bëjnë shok Allahut në adhurim – duke na mësuar se shirku (idhujtaria) është mëkati më i madh që Allahu kurrë nuk e fal pa pendim.
2. Ajeti na bën të ditur se çdo njeri do të ketë dëshmitarë në Ditën e Gjykimit – engjëjt që i kanë shënuar veprat e tij – dhe se drejtësia e Allahut është e përsosur.
3. Na nxit që të pastrojmë besimin tonë nga çdo formë e shirkut, qoftë i madh apo i vogël, dhe të jemi të sinqertë vetëm ndaj Allahut në adhurim.
4. Na tërheq vëmendjen se pengimi i së mirës dhe mospjesëmarrja në të drejtat e të tjerëve janë cilësi të dënueshme – duke na nxitur të jemi bujarë dhe të dhembshur.
5. Ajeti na kujton se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se fundi i vërtetë është te Allahu – prandaj duhet të përgatitemi me vepra të mira për atë Ditë të madhe.