سوره ق — آیه 26

معانی کلمات:

• جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ: یعنی برای الله شریکی در عبادت قرار داد و موجود دیگری را همتای او گرفت.
• فَأَلْقِیَاهُ: یعنی هر دو فرشته (سائق و شهید) مأمورند که او را به شدت در آتش بیندازند.
• الْعَذَابِ الشَّدِیدِ: عذاب سخت و دردناک جهنم که هیچ عذابی بالاتر از آن نیست.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به دو فرشتهای که مأمور احضار و شهادت بر اعمال بندگان هستند، خطاب میکند و میفرماید: این کافر سرکش را که در دنیا با من معبود دیگری قرار داد و موجودی از مخلوقات مرا همتای من در عبادت گرفت، هر دو با هم او را در عذاب سخت و دردناک جهنم بیندازید. این عذاب شدید، سزای کسی است که با وجود دلایل روشن، منکر حق شد، از پرداخت حقوق مالی خودداری کرد، از حدود الهی تجاوز نمود و در وعدههای خداوند تردید داشت. او نه تنها خود گمراه شد، بلکه با شرک خود، دیگران را نیز به گمراهی کشاند؛ بنابراین سزاوار است که با شدیدترین عذابها مجازات شود.

فواید و درسهای آیه:

• شرک به خدا بزرگترین گناه و ظلم عظیم است که هیچ بخششی برای آن نیست مگر با توبه خالصانه.
• عبادت تنها شایسته خدای یگانه است و هرگونه شریک قرار دادن برای او، انسان را از رحمت الهی دور و مستحق عذاب جاودان میکند.
• عدالت الهی اقتضا میکند که هر کس به اندازه عمل خود پاداش یا کیفر ببیند؛ کسی که در دنیا با اختیار خود راه شرک را برگزید، در آخرت نیز با عدالت الهی به عذاب شدید گرفتار میشود.
• این آیه هشداری است برای همه انسانها که در انتخاب معبود و راه خود دقت کنند و بدانند که هیچ شفیعی در برابر اراده خداوند نمیتواند مانع عذاب مشرکان شود.
• ایمان به روز جزا و حسابرسی دقیق الهی، انسان را به پرهیز از گناه و التزام به عبادت خالصانه خداوند ترغیب میکند.