سورت ق — آیت 27

1. د کلمو معناګانې:

• قرينه: د هغه ملګری يا همنشیين، چې په دې آيت کې له شيطانه څخه عبارت دی.
• أطغيته: ما هغه ګمراه کړ، يا ما هغه سرکښه کړ.
• ضلال بعيد: له حق څخه ډېر لرې والی او بې لارې توب.

1. د آيت تفسير:

کله چې ظالمان او کافرانو ته د دوی د ګناهونو په اړه وينا کېږي او دوی په دوزخ کې غورځول کېږي، نو هغه شيطان چې په دنيا کې يې ملګری و، د دوی په اړه له خپل ځانه ځان بري کوي او وايي: "زما ربه! ما دا سړی ګمراه نه کړ، نه مې هغه په سرکشۍ اړ ایستی، خو هغه پخپله د حق له لارې ډېر لرې په ګمراهۍ کې و." شيطان دا خبره د دې لپاره کوي چې له خپل ځانه دغه تور لرې کړي، خو په حقيقت کې شيطان د انسان د ګمراهۍ سبب ګرځي، مګر انسان پخپله هم د هغه د خبرو منلو ته تيار و او په خپله خوښه يې د شيطان پيروي کوله. نو ګناه دواړو ته ورګرځي، خو شيطان د خپل ځان د بري کولو لپاره دا خبره کوي.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې شيطان هيڅکله د انسان ملګری نه دی، بلکې هغه د انسان دښمن دی او په آخرت کې به له خپلو پيروانو څخه ځان بري کوي.
• انسان بايد پوه شي چې د ګمراهۍ مسؤليت يواځې په شيطان نه دی، بلکې انسان پخپله هم د خپلو کړنو مسؤل دی، ځکه چې هغه د شيطان د خبرو منلو ته اختيار درلود.
• د دې آيت څخه دا هم معلومېږي چې د انسان د نجات لپاره بايد له شيطان څخه لرې والی غوره کړي او د الله تعالی په احکامو عمل وکړي، ځکه چې شيطان به په آخرت کې له خپلو پيروانو څخه ځان بري کړي او دوی به يواځې پاتې شي.
• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د عدل او انصاف يادونه کوي، چې هېڅوک به پر بل باندې ظلم نه کوي او هر څوک به د خپلو کړنو په بدل کې سزا يا اجر ترلاسه کوي.