Surat Qaf — Ayat 33

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• خَشِيَ : wedi lan ngajeni marang Allah.
• الرَّحْمَٰن : Allah Sing Maha Welas.
• بِالْغَيْبِ : ing kahanan sing ora katon, yaiku nalika ora ana wong liya sing weruh kajaba mung Allah.
• مُنِيب : wong sing bali lan condhong marang pangibadahan marang Allah.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nyritakake bab wong-wong sing bakal oleh kabegjan lan ganjaran sing wis dijanjekake dening Allah, yaiku wong-wong sing padha wedi lan ngajeni marang Allah sanajan ora ana wong liya sing weruh. Dheweke padha manut lan ngibadah marang Allah kanthi ati sing khusyuk, ora mung nalika ana ing ngarepe wong akeh, nanging uga nalika dhewekan. Wong-wong iki uga padha teka ngadhepi Allah ing dina kiamat kanthi ati sing resik, ora ana syirik lan ora ana penyakit ati, sarta atine tansah bali lan condhong marang Allah, kerep tobat saka dosa-dosane lan kerep bali marang pangapurane Allah. Dadi, ayat iki nggambarake wong-wong sing taqwa, sing tansah njaga hubungane karo Allah ing saben kahanan, lan tansah nyiapake awake dhewe kanggo ketemu karo Allah kanthi ati sing resik lan tansah bali marang Panjenengane.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah wedi lan ngajeni marang Allah sanajan ora ana wong liya sing weruh, amarga Allah iku tansah mirsani saben tumindake manungsa.
• Kita dielingake supaya tansah njaga ati supaya resik saka syirik lan sifat-sifat ala, amarga ati sing resik iku bakal nggawa kabegjan ing dina kiamat.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya kerep tobat lan bali marang Allah, amarga Allah iku Maha Pengapura lan Maha Welas marang hamba-hamba-Ne sing gelem bali.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat lan seneng nglakoni ibadah marang Allah, amarga kita ngerti yen Allah iku tansah paring ganjaran marang wong-wong sing taqwa lan tansah bali marang Panjenengane.