Surah Qaf — Aya 33

Ma’anonin Kalmomin:

• خَشِيَ الرَّحْمَانَ بِالْغَيْبِ: Yana nufin mutum ya ji tsoron Allah a ɓoye, yana jin tsoronsa ko da ba ya ganinsa, amma yana san cewa Allah yana ganinsa.
• قَلْبٍ مُنِيبٍ: Zuciya mai komawa ga Allah, mai tuba daga zunubai, kuma mai fuskantar ga ɗa’a.

Fassarar Ayar:

Ayar tana bayanin halin mutanen da suka cancanci aljanna da abin da Allah ya yi musu alkawari. Waɗannan su ne mutanen da suka ji tsoron Allah Mai rahama a ɓoye, ba tare da ganinsa ba, amma sun san cewa yana kallon su kuma yana sane da ayyukansu. Sun yi imani da shi, sun yi masa ɗa’a, kuma sun nisanci abin da ya haramta. Sa’an nan a Ranar Kiyama za su zo da zuciya mai tsabta, mai tuba, mai komawa ga Allah, wadda ta bar duk wani shirka da munafunci da ƙazantar zunubai. Wannan ita ce zuciyar da ta fuskanta ga ɗa’a, tana neman yardar Allah, kuma tana komawa gare shi a kowane lokaci bayan ta yi kuskure.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙwarin gwiwa ga mumini ya yi aiki cikin ɓoye, domin tsoron Allah a ɓoye yana nuna ikhlasi da gaskiyar imani.
2. Nuna cewa tsoron Allah ba ya buƙatar ganinsa, domin imani da gaibu yana daga cikin ginshiƙan addinin Musulunci.
3. Ƙarfafa wa mutum tuba da komawa ga Allah a kowane lokaci, domin Allah yana karɓar tubar mai tuba.
4. Nuna cewa tsabtar zuciya daga shirka da zunubai ita ce hanyar samun nasara a Lahira.
5. Ƙarfafa wa mumini cewa idan ya tsira da zuciyarsa daga ƙazanta, to zai sami aljanna da abin da Allah ya yi masa alkawari.