Suurah Qaaf — Aayad 33

Macnada Erayada:

• خَشِيَ: Cabsasho iyo dhawrsanaan ku dhisan cilmiga Eebe.
• بِالْغَيْبِ: Isagoo Eebe aan ku arkin adduunka, laakiin ku cabsanaya qarsoodi.
• مُنِيبٍ: Qalbi Eebe u noqda, toobad keenaya, kana jeedsada caasiyadda.

Tafsirka:

Aayaddan waxay ku faalloonaysaa sifada mu'miniinta ay jannada loogu yaboohay, waxayna tahay: qofkii Eebaha Raxmaanka ah ka cabsada isagoo aan arkaynin, una cibaadaysan isagoo ka yaabi Eebe qarsoodi iyo muuqaalba, kuna camal falaya wixii Eebe faray, kana dheeraada wixii Eebe ka reebay. Qofkaas wuxuu la iman doonaa Maalinta Qiyaame qalbi toobad keenay, oo Eebe u noqday, oo ka daahir ah shirkka, munaafaqnimada, iyo caasiyadda. Qalbigaas oo Eebe ku aqbalay, una jeeday dhammaan camalkiisa.

Qalbiga "muniib" waa qalbiga toobadda badan, ee Eebe u noqda mar kasta, kana xun cadawgiisa shaydaanka, kuna sugnaadaa daacadnimada Eebe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Cabsida Eebe qarsoodi ayaa ka mid ah sifooyinka ugu sarreeya ee mu'miniinta, waxayna muujinaysaa runnimada iimaanka.
2. Toobadda iyo Eebe u noqoshada qalbiga ayaa ah sababta ugu weyn ee loo galo Jannada.
3. Qalbiga daahirka ah ee ka nadiifsan shirkka iyo munaafaqnimada ayaa ah shuruudda lagu helo naxariista Eebe.
4. Isku xirnaanta cabsida Eebe iyo rajadiiisa ayaa ka dhigaysa mu'inka mid dheellitiran oo ku socda waddada tooska ah.
5. Aayaddan waxay ku dhiirigelinaysaa dadka inay ku camal falaan wanaagga qarsoodiga ah, oo aan loo jeedin cid aan Eebe ahayn.