Surat Qaf — Ayat 32

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أَوَّابٌ (Awwāb): Wong sing kerep bali marang Allah, yaiku wong sing tansah mertobat saka dosa-dosane.
• حَفِيظٌ (Ḥafīẓ): Wong sing njaga lan ngreksa, yaiku wong sing tansah njaga prentah-prentahe Allah lan ngati-ati marang dosa-dosane supaya bisa njaluk pangapura.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake marang wong-wong mukmin sing padha mlebu swarga, yen apa sing lagi padha dideleng lan dirasakake ing swarga iku minangka ganjaran sing wis dijanjekake marang saben wong sing nduweni rong sifat utama. Sepisan, awwāb, yaiku wong sing tansah bali lan mertobat marang Allah, ora wegah ninggalake dosa lan tansah ngupaya nyedhaki Pangerane. Kapindho, ḥafīẓ, yaiku wong sing tansah njaga lan ngreksa kabeh prentah lan larangane Allah, uga njaga awake dhewe saka tumindak dosa, sarta yen kepleset banjur enggal njaluk pangapura marang Allah. Dadi, swarga iku dudu mung panggonan kanggo wong sing resik tanpa cacad, nanging uga kanggo wong sing tau salah nanging tansah mertobat lan tansah njaga hubungane karo Allah. Wong sing kaya mangkono iku sing dijanjekake ganjaran swarga dening Allah.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi pangarep-arep gedhe marang saben wong sing tau nglakoni dosa, yen dheweke gelem mertobat lan bali marang Allah, mesthi ana pangapura lan ganjaran sing wis disiapake.
• Islam iku agama sing gampang lan kebak welas asih, ora njaluk manungsa dadi sampurna tanpa salah, nanging njaluk supaya tansah bali marang Allah saben kepleset.
• Sifat awwāb lan ḥafīẓ iku loro sifat sing kudu kita latih saben dina: tansah mertobat lan tansah njaga prentahe Allah.
• Swarga iku ganjaran sing nyata lan mesthi, mula kita kudu sregep ngupaya supaya bisa mlebu ing kono kanthi cara mertobat lan njaga agama.
• Ayat iki nuwuhake rasa seneng lan semangat kanggo nglakoni ibadah, amarga janji Allah iku mesthi ditepati marang wong-wong sing tulus lan tansah bali marang Panjenengane.