سورت ق — آیت 36

د کلمو معناګانې:

• قَرْنٍ: امت، نسل، یا هغه دوره چې خلک پکې ژوند کوي.
• بَطْشًا: قوت، نیول، او سختي.
• نَقَّبُوا: ځمکه کې سفر کول، ګرځېدل، او لټون کول.
• مَحِيصٍ: د تېښتې ځای، پناه ځای، یا خلاصون.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د قریشو کافرانو او د هغوی د سرکښۍ په اړه خبر ورکوي، او دوی ته دا یادونه کوي چې له دوی نه مخکې ډېر امتونه او قومونه وو چې له دوی نه ډېر پیاوړي او زورور وو. دوی په ځمکه کې ګرځېدلي، لوی لوی کورونه یې جوړ کړي وو، او د الله تعالی په مقابل کې یې ډېر غرور او تکبر کاوه. خو کله چې د الله تعالی عذاب راغی، نو دوی د تېښتې او خلاصون لپاره هر ځای ولټاوه، خو د الله له عذابه د تېښتې هیڅ ځای او پناه یې ونه موندله. دا د دوی لپاره عبرت او نصیحت دی چې د الله تعالی له قهره هیڅ څوک نه شي تښتېدلی.

د آیت څخه ګټې او عبرتونه:

1. د الله تعالی قدرت او عظمت: دا آیت موږ ته د الله تعالی د قدرت یادونه کوي، چې هغه هر څه کولای شي او هیڅ څوک د هغه په مقابل کې ودرېدلای نشي.
2. د تاریخ څخه عبرت اخیستل: موږ باید د تېرو امتونو له سرنوشته عبرت واخلو او د الله تعالی له احکامو نه سرغړونه ونه کړو.
3. د عذاب نه تېښته ناشونې ده: که څوک د الله تعالی له حکمه سرغړونه وکړي، نو د هغه له عذابه د تېښتې هیڅ ځای نشته، ځکه چې الله تعالی هر ځای ته رسېدلای شي.
4. د توحید او اطاعت اهمیت: دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې یوازې الله تعالی ته عبادت وکړو او د هغه د رسول (صلی الله علیه وسلم) پیروي وکړو، څو د هغه له عذابه په امان کې واوسو.
5. د دنیا بې ثباتي: دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې دنیا تل پاتې نه ده، او ځواک او شتمني د الله تعالی له عذابه نه شي ژغورلای.