Zariyat surəsi — Ayə 37

1) Bəzi sözlərin izahı:

• آيَةً (ayə): Burada "ibrət", "əlamət", "dəlil" mənasındadır — yəni sonrakı nəsillərin görüb düşünə biləcəyi açıq bir nişanə.
• الْعَذَابَ الْأَلِيمَ (əzab-əl-əlim): "Ağrılı, şiddətli əzab" deməkdir — insanı həm cismən, həm də mənən incidən, ağrıdan əzab.
• يَخَافُونَ (yəxafunə): "Qorxanlar" — yəni Allahın əzabından çəkinən, ondan ehtiyat edən kəslər.

2) Ayənin təfsiri:

Uca Allah Lut qövmünün məhvindən sonra onların yaşadığı diyarda — Sədum şəhərində — açıq bir iz, bir nişanə qoydu. Bu nişanə o qövmün başına gələn dəhşətli əzabın həqiqətən baş verdiyini göstərən bir dəlil idi. Allah bu izi təsadüfən deyil, xüsusi bir hikmətlə saxladı: ki sonradan gələn insanlar ondan ibrət götürsünlər.

Bu ayədə diqqəti çəkən incə məqam budur ki, Allah bu nişanəni "hər kəs üçün" deyil, məhz "ağrılı əzabdan qorxanlar üçün" qoyduğunu bildirir. Çünki qəlbi oyaq, vicdanı diri olan insan başqalarının başına gələn bəladan dərs çıxarır. Lut qövmü öz əməlləri — əxlaqsızlıq, həddi aşmaq və Allaha asi olmaq — səbəbindən məhv oldu. Onların xarabalıqları, geridə qalan izləri hər bir ağıl sahibi üçün bir xəbərdarlıqdır: eyni yolu tutan, eyni günaha qurşanan kəs də eyni aqibətlə üzləşə bilər.

Bu ayə bizə böyük bir dərs verir: Allahın əzabından qorxmaq, əslində insanı xilas edən bir qorxudur. Bu qorxu insanı günahdan çəkindirir, onu doğru yola yönəldir və Rəbbinin rəhmətinə sığındırır. Kim Allahın əzabından qorxub öz əməlini düzəldərsə, o, Lut qövmünün aqibətindən qurtularaq əbədi səadətə qovuşar. Elə isə gəlin bu ayənin mesajını qəlbimizə yeridək: keçmişdən ibrət götürək, Allahın əzabından çəkinək və Onun rəhmətinə üz tutaq. Çünki ibrət götürən qəlb, ən böyük qazancı əldə edən qəlbdır.