സൂറ അദ്-ദാരിയാത്ത് — ആയത്ത് 37

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* وَتَرَكْنَا: ഞങ്ങൾ അവശേഷിപ്പിച്ചു.

* آيَةً: അടയാളം, പാഠം, തെളിവ്.

* الْعَذَابَ الْأَلِيمَ: വേദനയേറിയ ശിക്ഷ.

വ്യാഖ്യാനം:

ലൂത്വ് നബി (അലൈഹിസ്സലാം) ന്റെ ജനതയുടെ നാട്ടിൽ (സദൂം പട്ടണത്തിൽ) അവരുടെ മേൽ വന്ന ശിക്ഷയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ അല്ലാഹു അവശേഷിപ്പിച്ചു. അതായത്, അവരുടെ നാടിനെ മറിച്ചുകളഞ്ഞതിന്റെയും അവരുടെ മേൽ കല്ലുകൾ വർഷിച്ചതിന്റെയും അടയാളങ്ങൾ അവിടെ ബാക്കിയാക്കി. ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെ ശക്തിയുടെയും അവിശ്വാസികളോടുള്ള അവന്റെ പ്രതികാരത്തിന്റെയും തെളിവായി നിലകൊള്ളുന്നു. വേദനയേറിയ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെടുന്നവർക്ക് ഇത് ഒരു ഗുണപാഠമാണ്. അവർ ഈ അടയാളം കണ്ട് ചിന്തിക്കുകയും ലൂത്വ് ജനതയുടെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെടാത്തവർക്ക് ഈ അടയാളങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ല; കാരണം അവർ അതിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ ഭയപ്പെടേണ്ടതാണ്; അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതാണ്. പാപികളുടെ മേൽ അവന്റെ ശിക്ഷ വന്നിട്ടുണ്ട് എന്നത് ചരിത്രം തെളിയിക്കുന്നു.
2. പഴയ ജനതകളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗുണപാഠം ഉൾക്കൊള്ളുക എന്നത് വിശ്വാസിയുടെ കടമയാണ്. ഇത് അവന്റെ വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
3. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെടുന്നവർ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഗുണപാഠം ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. ഭയമില്ലാത്തവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ കഠിനമായിത്തീരുന്നു.
4. ഈ ലോകത്ത് പാപികൾക്ക് ശിക്ഷ ലഭിക്കുമെന്നതിന്റെ തെളിവാണ് ഈ അടയാളങ്ങൾ. അതിനാൽ മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ സൂക്ഷ്മത പാലിക്കണം.