சூரா அத்-தாரியாத் — வசனம் 37

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• وَتَرَكْنَا: நாம் விட்டுவைத்தோம்.
• فِيهَا: அந்த ஊரில் (லூத் நபியின் சமூகத்தின் ஊரில்).
• آيَةً: அடையாளம், படிப்பினை, அற்புதமான சான்று.
• يَخَافُونَ: பயப்படுகிறார்கள்.
• الْعَذَابَ الْأَلِيمَ: வேதனையளிக்கும் துன்புறுத்தும் தண்டனை.

விளக்கம்:

லூத் நபியின் சமூகத்தினர் மீது அல்லாஹ் அழிவை இறக்கிய பிறகு, அந்த ஊரில் (சதூம் என்னும் நகரில்) அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட தண்டனையின் அடையாளங்களை நிலைத்திருக்கச் செய்தோம். அந்த இடத்தின் சிதைவுகளும், அழிவின் தடயங்களும் இன்றும் படிப்பினையாக இருக்கின்றன. இது அல்லாஹ்வின் வல்லமைக்கும், அவனுடைய தண்டனைக்கும் தெளிவான அத்தாட்சியாகும்.

இந்த அடையாளங்கள் அனைவருக்கும் பயனளிக்காது; மாறாக, அல்லாஹ்வின் வேதனையை அஞ்சுபவர்களுக்கே அவை படிப்பினையாக அமைகின்றன. அவர்கள் இந்த அடையாளங்களைக் கண்டு சிந்தித்து, தீய செயல்களிலிருந்து விலகி, அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பார்கள். அல்லாஹ்வின் தண்டனையைப் பற்றி அச்சமில்லாதவர்கள், இந்த அடையாளங்களைக் கண்டும் அவற்றிலிருந்து பாடம் கற்க மாட்டார்கள்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் தண்டனையை அஞ்சுவதே ஞானத்தின் அடையாளம்; இந்த பயமே மனிதனை நல்ல செயல்களுக்கு இட்டுச் செல்கிறது.
2. வரலாற்றில் நடந்த தண்டனைகள் வெறும் கதைகள் அல்ல; அவை நமக்கான படிப்பினைகளாகும். அவற்றைச் சிந்திப்பது நம் இறைநம்பிக்கையை வலுப்படுத்துகிறது.
3. அல்லாஹ் தன் தண்டனையை நிலைத்திருக்கச் செய்தது, அவனுடைய நீதியையும் வல்லமையையும் உலகிற்கு எடுத்துக்காட்டுகிறது.
4. பாவங்களுக்கு மன்னிப்பு உண்டு, ஆனால் தண்டனையும் உண்டு என்பதை உணர்ந்து, நாம் நம் வாழ்க்கையை திருத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
5. இறைவனின் அடையாளங்களைக் கண்டு சிந்திப்பவர்களே உண்மையான அறிவாளிகள்; அவர்களுக்கே நிலையான வெற்றி உண்டு.