Surah Adh-Dhariyat — Aya 37

Ma’anonin Kalmomi:

• "Ayah": a nan tana nufin alama ko darasi mai ban tsoro.
• "Al-‘Adhab al-Alim": azaba mai raɗaɗi da zafi mai tsanani.

Tafsiri:

A cikin wannan aya mai girma, Allah Madaukakin Sarki yana bayyana cewa, bayan da ya halaka mutanen annabi Lutu, saboda aikinsu na lalata da rashin biyayya, sai ya bar a cikin garinsu wata alama bayyananna da za ta kasance darasi ga mutane. Wannan alama ita ce ragowar azabar da ta sauka a kansu, kamar jujjuyawar garin da duwatsun da aka yi ruwan sama da su. Ba wai don kowa ba ne aka bar wannan alama ba, amma ga waɗanda suke tsoron azabar Allah mai raɗaɗi, waɗanda suke tunanin sakamakon zunubai, domin su ne masu amfana da darasi kuma suke neman tsira daga azaba. Amma waɗanda suka ƙi yin tunani kuma suka yi taƙama, ba su amfana da waɗannan alamu ba.

Darussa da Fa’idodi:

1. Allah yana barin alamu bayyanannu a cikin halittunsa domin su zama tunatarwa ga mutane, kuma wannan yana nuna ikon Allah wajen azabtar da masu laifi.
2. Tsoron azabar Allah alama ce ta imani mai girma, kuma shi ne ke sa mutum ya nisanta daga abubuwan da suka jawo fushin Allah.
3. Waɗanda suke tsoron Allah da azabarsa su ne masu amfana da darussa, alhali kuwa masu yin taƙama ba sa amfana da kome.
4. A cikin wannan aya akwai ƙarfafawa ga muminai su riƙa yin tunani a cikin al’ummomin da suka shuɗe, domin su guji halakar da ta same su, kuma su nemi tsira ta hanyar biyayya ga Allah da Manzonsa.
5. Wannan yana nuna cewa rahamar Allah tana kusa da masu bi da masu tsoron Sa, kuma azabarsa tana a kan maƙaryata da masu laifi.