Suurah Adh-Dhaariyaat — Aayad 37

Macnaha Erayada:

• آيَةً: Calaamad iyo waano lagu fiirsado.
• الْعَذَابَ الْأَلِيمَ: Cadaabka xanuunka badan ee wax gala.

Tafsiirka:

Allah wuxuu sheegay inuu ka tagay magaaladii qoomkii Luud (oo ahayd Saduum) calaamad muuqata oo ah raadkii cadaabkii ku dhacay, si ay u noqoto waano iyo aayad dadka u soo gudbisa. Calaamaddan waxay u tahay kuwa ka cabsan cadaabka xanuunka badan, kuwaas oo ah kuwa wax ka fiirsada oo aaminsan in cadaabka Allah uu yimaado. Iyaga ayaa ah kuwa waanada ka qaata, ma aha kuwa beeniya oo madax adag.

Allah wuxuu uga tagay raadkii haraaga ahaa si ay u arkaan kuwa ka dambeeya oo ay u noqoto digniin, sidaas darteedna ay ka fogaadaan falalka qoomka Luud ee xun.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Cadaabka Eebe waa mid dhab ah oo ku dhaca kuwa xadgudba, raadkiisuna wuxuu u hadhaa waano dadka ka dambeeya.
2. Cabsida cadaabka Eebe waa calaamad iimaan iyo caqli, waxayna ku kallaysaa dadka inay ka fogaadaan xumaanta.
3. Magaalooyinkii hore ee la halaagay waxay yihiin aayado Eebe oo dadku ku fiirsadaan, si ay u xaqiijiyaan in Eebe yahay xakimka kuwa xadgudba.
4. Naxariista Eebe waxay ku tahay kuwa ka cabsada, maxaa yeelay wuxuu u soo diraa digniino iyo waanooyin iyaga horay, si ayan ugu dhicin cadaab.
5. Aayaddan waxay ku boorrinaysaa dadka inay fiiriyaan taariikhda ummadihii hore, si ay uga qaataan waano, isla markaana ay u mahadceliyaan Eebe wixii nicmo ah ee iyaga siiyay.