Sure Zâriyât — Ayet 37

Kelime Anlamları:

• Ve teraknâ: Ve bıraktık, geride bıraktık.
• Fîhâ: Orada, onun içinde (Lût kavminin yaşadığı beldede).
• Âyeten: Bir işaret, bir ibret, bir delil.
• Yehâfûn: Korkarlar.
• El-azâb el-elîm: Acı veren, elem verici azap.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Lût kavminin helâk edilmesinin ardından o beldede geriye dönük bir ibret nişanesi bıraktığını haber vermektedir. O belde, bugün hâlâ ibret nazarlarıyla bakılan, altı üstüne getirilmiş, taşlanmış ve helâk edilmiş bir yer olarak durmaktadır. Bu, Allah'ın kudretinin ve azabının bir delili, kâfirlere karşı intikamının bir nişanesidir.

Bu ibret, herkese değil; kalbi uyanık, aklı selim ve Allah'ın azabından içtenlikle korkan kimselere hitap etmektedir. Çünkü gerçek anlamda ibret alanlar, o acı verici azaptan korkanlardır. Onlar, bu manzarayı gördüklerinde düşünür, kendilerine çeki düzen verir ve Allah'ın gazabına uğrayan toplumların akıbetinden ders çıkarırlar.

Ey iman eden kardeşim! Bu âyet bize şunu öğretiyor: Allah'ın azabı gerçektir ve O'nun vaadi mutlaka yerine gelecektir. Lût kavminin başına gelenler, sadece geçmişte kalmış birer hikâye değildir; aksine kıyamete kadar ibret vesilesi olarak bırakılmış canlı birer şahittir. Sen de bu ibret levhasına baktığında kalbini yokla: Acaba sen de Allah'ın azabından gereği gibi korkuyor musun? Bu korku, seni günahlardan alıkoyuyor mu? Unutma ki, azaptan korkanlar, o azaba düşmekten korunurlar. Rabbimiz bizleri, azabından korkan, ibret alan ve O'na sığınan kullarından eylesin. Âmin.