Sura Adh-Dharijat — Werset 40

Znaczenie słów:

• فَنَبَذْنَاهُمْ – porzuciliśmy ich, wyrzuciliśmy ich.
• الْيَمِّ – morze (chodzi o Morze Czerwone).
• مُلِيمٌ – ten, który uczynił coś, za co zasługuje na naganę i potępienie; ten, który postępuje w sposób godny nagany.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg – Wszechmogący i Wzniosły – opowiada o losie faraona i jego wojsk, mówiąc: „I pochwyciliśmy jego i jego wojska, i porzuciliśmy ich w morzu, a on był godny nagany”. Oznacza to, że Bóg ukarał faraona i jego żołnierzy, którzy z nim byli, gdy ścigali Mojżesza (niech będzie z nim pokój) i jego lud. Bóg sprawił, że morze się rozstąpiło, a gdy faraon i jego wojska weszli w tę drogę, morze zamknęło się nad nimi, i wszyscy utonęli. Żaden z nich nie ocalał.

Słowa „a on był godny nagany” oznaczają, że faraon w chwili zatonięcia był w stanie, który zasługiwał na potępienie i naganę – był pogrążony w niewierze, pysze i zaprzeczaniu prawdzie. Twierdził bowiem, że jest bogiem, i odrzucał posłannictwo Mojżesza, dopuszczając się tyranii i ucisku wobec ludu Izraela. Mimo że przed śmiercią wypowiedział słowa wiary, nie zostały one od niego przyjęte, ponieważ było już za późno – nadeszła kara, a wiara w tym momencie nie była już ważna. Tak więc zginął w hańbie i gniewie Bożym.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Dowód na to, że Bóg – Wszechmogący – zawsze wspiera Swoich posłańców i karze tych, którzy im się sprzeciwiają, nawet jeśli są potężni i mają liczne wojska.
2. Ostrzeżenie dla wszystkich tyranów i ciemiężców, że ich potęga i siła nie uchronią ich przed karą Bożą – żaden władca ani armia nie zdoła uciec przed mocą Stwórcy.
3. Ukazanie, że pycha i zaprzeczanie prawdzie prowadzą do zguby, a pokora i wiara są drogą do zbawienia.
4. Przypomnienie, że Bóg jest wszechmocny i że Jego wyrok jest nieunikniony – nikt nie może Mu się przeciwstawić ani umknąć Jego sprawiedliwości.
5. Zachęta do wiary w Boga i posłuszeństwa Jego przykazaniom, zanim nadejdzie kara, gdyż wtedy żadna skrucha nie zostanie przyjęta.