Surja En-Nexhm — Ajet 30

Kuptimi i fjalëve:

• مَبْلَغُهُمْ: kufiri i dijes së tyre, fundi i saj.
• ضَلَّ: u largua nga rruga e drejtë.
• سَبِيلِهِ: rruga e Tij (e Allahut), pra rruga e Islamit.
• اهْتَدَى: u udhëzua në rrugën e drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti i referohet atyre që i kthejnë shpinën Kuranit dhe nuk duan gjë tjetër përveç jetës së kësaj bote. Ata, për shembull, i quanin engjëjt "vajza të Allahut", duke thënë gjëra pa kurrfarë dijeje të vërtetë. Kjo është arritja maksimale e dijes së tyre – ata nuk shkojnë përtej kësaj bote dhe dëshirave të tyre, sepse nuk kërkojnë diturinë e vërtetë që vjen nga shpallja hyjnore. Mendja e tyre është e kufizuar në gjërat materiale dhe nuk arrin të kuptojë të vërtetat e fesë.

Pastaj Allahu i thotë Profetit të Tij (paqja qoftë mbi të): "O Muhamed! Zoti yt e di më së miri se kush është larguar nga rruga e Tij dhe kush është udhëzuar në të." Kjo do të thotë se Allahut nuk i fshihet asgjë nga gjendja e robërve të Tij – Ai i njeh ata që kanë humbur rrugën dhe ata që e kanë gjetur atë, dhe secilit do t'i japë shpërblimin ose dënimin që meriton. Ky është një paralajmërim i fortë për ata që largohen nga libri i Allahut dhe suneti i të Dërguarit të Tij, duke preferuar dëshirat e tyre dhe kënaqësitë e kësaj bote mbi jetën e përtejme.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dija e vërtetë është ajo që të çon te Allahu dhe të bën të kuptosh fenë; kush e kufizon dijen e tij vetëm në këtë botë, ka humbur thelbin e dijes.
2. Allahu i di të gjitha gjendjet e robërve të Tij – asgjë nuk i fshihet Atij, prandaj njeriu duhet të jetë i kujdesshëm në veprimet e tij.
3. Njeriu nuk duhet të mashtrohet nga dija e kufizuar apo mendimi i tij, por duhet t'i referohet Kuranit dhe Sunetit për të gjetur rrugën e drejtë.
4. Ky ajet na mëson se shpërblimi dhe dënimi janë në duart e Allahut, i cili është më i dijshmi për ata që ndjekin udhëzimin dhe ata që e kundërshtojnë atë – kjo na nxit të përpiqemi për udhëzim dhe të largohemi nga humbja.