سورت قمر — آیت 27

د کلمو معناګانې:

• مُرْسِلُو النَّاقَةِ: د اوښې را ایستونکي (له تیږې څخه د هغې را ایستل).
• فِتْنَةً: ازمېښت او امتحان.
• فَارْتَقِبْهُمْ: نو د دوی (د کړنو) انتظار وکړه او څارنه یې کوه.
• وَاصْطَبِرْ: ډېر صبر وکړه (د دوی په زیاتو تکلیفونو).

تفسیر:

الله تعالی خپل پیغمبر صالح علیه السلام ته وفرماید: بېشکه مونږ هغه اوښه (چې قوم یې له تیږې څخه غوښتې وه) را ایستونکي یو، او دا د دوی لپاره ازمېښت او امتحان دی، چې وګورو ایا دوی ایمان راوړي که نه. نو ته (ای صالحه!) د دوی د کړنو انتظار وکړه او څارنه یې کوه، او په هغه زیاتو تکلیفونو او آزارونو چې دوی تا ته در رسوي، ډېر صبر وکړه. دا چې دوی له تا څخه دا اوښه وغوښته، دا د دوی د سرکشۍ او ضدیت له امله وه، نه د حق د منلو له امله؛ نو ته صبر کوه، ځکه چې د دوی عذاب یقیني دی.

فايدې:

• دا چې الله تعالی خپل پیغمبرانو ته د ازمېښتونو په وخت کې د صبر او انتظار حکم کوي، نو مونږ باید په خپل ژوند کې له مصیبتونو سره مخ کېدو کې صبر وکړو او د الله له فیصلې راضي اوسو.
• د حق د تبلیغ په لاره کې د خلکو زیات آزارونه او مخالفتونه طبیعی خبره ده؛ نو مؤمن باید زړه قوي وساتي او له خپل هدف نه تېر نه شي.
• الله تعالی د خپلو بندګانو د ازمېښت لپاره مختلفې لارې کاروي، لکه د معجزو ښودل؛ نو مونږ باید په هر حالت کې د الله په حکمت باور ولرو.
• د پیغمبرانو صبر او استقامت مونږ ته دا درس راکوي چې د حق په لاره کې باید له ستونزو نه ونه وېرېږو، ځکه چې بریا د صبر کونکو سره ده.