سورت قمر — آیت 26

د مهمو کلمو معناګانې:

• الْأَشِرُ: هغه څوک چې له حده تېر شي، تکبر وکړي او په خپل ځان باندې ډېر خوشحاله وي.

د آيت تفسير:

دا آيت د قومِ ثمود په اړه راغلی دی. کله چې صالح عليه السلام دوی ته د حق پيغام ورساوه، دوی وويل: "آيا له مونږ څخه يوازې يو سړی ته وحې راغلې ده؟ هغه خو زمونږ په منځ کې يو عادي سړی دی، بلکې هغه دروغجن او له حده تېری کوونکی دی." الله تعالی د دوی د دې خبرې په ځواب کې فرمايي: "دوى به ژر پوه شي، په راتلونکي وخت کې به معلومه شي چې څوک رښتينی دروغجن او له حده تېری کوونکی دی — آيا صالح عليه السلام دی او که دوی پخپله دي." دا خبره د عذاب د راتلو وړاندوینه ده، چې دوی به په راتلونکي کې (په دنيا کې د عذاب په راتلو سره او په آخرت کې د حساب په ورځ) په خپله تجربه پوه شي چې څوک په رښتيا دروغجن او له حده تېری کوونکی و. دا د الله تعالی له خوا د دوی لپاره يو ګواښ او وېرونه ده، چې دوی به ژر خپلې تېروتنې درک کړي، خو بيا به ګټه نه لري.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې د حق د منلو په برخه کې بايد له تعصب او تکبر څخه ډډه وکړو، ځکه چې تکبر او له حده تېری انسان ته د حق د منلو لاره بندوي.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی د خپلو پيغمبرانو دفاع کوي او د دښمنانو په وړاندې به يې مرسته کوي، نو مونږ بايد د حق په وړاندې کولو کې له هيچا ونه وېرېږو.
• دا آيت مونږ ته دا هم ښيي چې د انسان ارزښت د هغه په شخصيت او دين کې دی، نه په مال، مقام او قوم کې. صالح عليه السلام يوازې يو سړی و، خو د الله له خوا يې ملاتړ کېده.
• په آخرت کې به هر څه روښانه شي او هر چا ته به معلومه شي چې څوک رښتينی او څوک دروغجن و، نو بايد د دنيا په ژوند کې د حق په لاره ولاړ شو.