Аль-Камар сүрәсе — Аять 27

Сүзләр мәгънәсе:

• مُرْسِلُو النَّاقَةِ — без дөяне җибәрүчебез (ягъни, аны чыгаручыбыз).
• فِتْنَةً — сынау, имтихан өчен.
• فَارْتَقِبْهُمْ — аларны көтеп тор, аларга нәрсә булачагын карап тор.
• وَاصْطَبِرْ — сабыр ит, чыдамлылык күрсәт.

Аять тәфсире:

Без, әлбәттә, ул дөяне — алар сораган таштан чыгарыла торган дөяне — алар өчен сынау итеп җибәрәбез. Бу аларның иманын һәм расүлгә буйсынуын тикшерү өчен иде. Ий Сәлих, син аларны көтеп тор һәм аларның дөягә карата нинди эш кылачакларын күзәт, чөнки алар аны үтерәчәкләр. Шулай ук син аларның үзләренә нинди җәза иңәчәген дә көт. Әмма син үз дәгаватеңдә һәм аларның зарарларына каршы сабыр ит, чөнки Аллаһ синең белән һәм сине яклый.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһ үз расүлләрен сынаулар аша көчәйтә һәм аларның иманын камилләштерә.
• Пәйгамбәрләргә авырлыклар килгәндә сабыр итү — Аллаһның ярдәменә ирешү юлы.
• Кәферләрнең гамәлләре Аллаһ күзәтүендә, һәм аларга вәгъдә ителгән җәза, әлбәттә, килер.
• Бу аять мөэминнәргә сынаулар вакытында түземлелек һәм Аллаһка ышаныч кирәклеген өйрәтә.