سوره قمر — آیه 31

معانی کلمات:

• صَيْحَةً: یک فریاد و صدای هولناک (فریاد جبرئیل علیه السلام).
• هَشِيمِ: گیاه خشک و خرد شده و شکسته.
• الْمُحْتَظِرِ: کسی که برای گوسفندانش حصار و پرچینی از شاخههای خشک درست میکند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به بیان چگونگی عذاب قوم ثمود میپردازد و میفرماید: ما یک فریاد (و صدای وحشتناکی) بر آنان فرستادیم؛ همان فریادی که جبرئیل علیه السلام بر آنان کشید و تمام آنان را هلاک کرد. این یک صیحه و فریاد کافی بود تا همه آنان را از پای درآورد و نابود کند. آنان چنان از بین رفتند که مانند گیاهان خشک و خرد شدهای شدند که صاحب حظیره (حصار) برای حفاظت از گوسفندانش جمع کرده و زیر سم حیوانات له و خرد شده است. این تشبیه بیانگر نهایت پستی و نابودی کامل آنان است؛ به گونهای که هیچ اثری از آنان باقی نماند و مانند خاشاک و گیاهان خشک در هم شکسته شدند.

فواید و پیامهای آیه:

• قدرت بیپایان خداوند را نشان میدهد که با یک فریاد، قوم سرکش و قدرتمندی را که از کوهها خانه میتراشیدند و مغرور بودند، به کلی نابود کرد.
• عذاب الهی برای کسانی که پیامبران را تکذیب کنند و در برابر حق استکبار ورزند، حتمی و بسیار سریع است.
• این آیه هشداری برای همه انسانهاست که مغرور قدرت و امکانات خود نشوند و در برابر فرمان خداوند تسلیم باشند.
• تشبیه به گیاه خشک و خرد شده، درس عبرتی است که عاقبت کفر و سرکشی، پوچی و نابودی است و هیچ ارزش و اعتباری برای انسان باقی نمیماند.
• ایمان به این آیات، انسان را به تقوا و اطاعت از خداوند دعوت میکند و او را از عذاب آخرت میترساند تا به رحمت الهی پناه برد.