Sura Al-Qamar — Aya 31

Maana ya maneno:

• Ṣayḥah (صَيْحَة): Sauti kubwa ya uangamivu, ambayo ni ukelele wa Jibril aleyhi salam.
• Hashīm (هَشِيم): Majani na mimea makavu yaliyovunjika-vunjika.
• Muḥtaẓir (الْمُحْتَظِر): Mtu anayejenga uzio (zizi) kwa ajili ya mifugo wake kwa kutumia miti na miiba.

Ufafanuzi wa Aya:

Mwenyezi Mungu anasema: Hakika Sisi tulimtuma Jibril kwa kaumu ya Thamud, akawapigia kelele moja tu kwa amri ya Mwenyezi Mungu, na hapo wakaangamia wote kwa pamoja. Hawakuweza kukabiliana na adhabu hiyo wala kuikimbia. Wakawa kama mimea makavu iliyovunjika-vunjika ambayo mfugaji hukusanya na kuitumia kujengea zizi la mifugo wake — dhaifu, isiyo na nguvu, na iliyopondwa-pondwa. Hivyo ndivyo miili yao ilivyokuwa imeharibika na kusambaratika baada ya uangamivu huo.

Faida za Aya:

• Aya hii inaonyesha uweza wa Mwenyezi Mungu usio na mipaka: kwa kelele moja tu, anaweza kuangamiza umma mzima wenye nguvu na uwezo.
• Inafundisha kwamba adhabu ya Mwenyezi Mungu inapokuja, haikataliwi na hakuna anayeweza kuizuia, iwe ni kwa sauti, upepo, au aina nyingine yoyote ya adhabu.
• Inamhamasisha mwenye akili kujiepusha na maasi na kukimbilia kwenye toba, kwa kuwa adhabu ya Mwenyezi Mungu inaweza kushuka ghafla wakati wowote.
• Inaonyesha udhaifu wa binadamu mbele ya uweza wa Mwenyezi Mungu, na kwamba kujivuna kwa nguvu na mali ni upumbavu, kwani viumbe wote ni dhaifu mbele ya Muumba wao.
• Inathibitisha kwamba Mwenyezi Mungu huwasaidia waja wake waaminio na kuwalinda, kama alivyomlinda Nabii Swaleh aleyhi salam na waliomuamini, huku akiwaangamiza wakanushaji.