سوڕەتی ڕه‌حمان — ئایه‌ت 3

ووشه‌كانى ئایه‌ته‌كه:

• خَلَقَ: دروستی كرد، ئافراندن.
• الْإِنسَانَ: مه‌به‌ست لێره‌دا ئاده‌م (علیه السلام) ـه‌، كه باوك و سه‌رچاوه‌ی مرۆڤایه‌تییه‌.

ته‌فسیری ئایه‌ته‌كه:

خوای گه‌وره‌، كه‌ زاتێكی میهره‌بان و به‌خشنده‌یه‌، له‌م ئایه‌ته‌دا باسی دروستكردنی مرۆڤ ده‌كات؛ واته‌ ئاده‌می یه‌كه‌م (علیه السلام) ـی له‌ گه‌ڵاوه‌ ئافراندووه‌، به‌ شێوه‌یه‌كی جوان و ڕێك و پێكه‌وه‌، له‌ باشترین قاڵب و شێوهدا. خوای مه‌زن مرۆڤی تایبه‌ت كردووه‌ به‌و بهره‌دانه‌ی كه‌ شایسته‌ی ڕێز و قه‌دری بێت، وه‌ك زانین و زمان و ڕاگه‌یاندن، تا بتوانێت بیروباوه‌ڕ و هه‌ست و نیازه‌كانی خۆی ڕوون بكاته‌وه‌ و له‌گه‌ڵ هاوشێوه‌كانی دا گفتوگۆ بكات. ئه‌م تایبه‌تمه‌ندییه‌، مرۆڤ له‌ هه‌موو بوونه‌وه‌رانی تری جیاكرده‌وه‌ و كردوویه‌تی به‌ خه‌لیفه‌ی زه‌وی و شایسته‌ی ئه‌و ڕێزه‌ی كه‌ خوای گه‌وره‌ پێی به‌خشیووه‌.

په‌ند و ئامۆژگاری:

ئه‌ی مرۆڤه‌! تۆ به‌رهه‌می ده‌ستی خوایه‌كی میهره‌بان و به‌خشنده‌ ی، كه‌ تۆی له‌ باشترین شێوه‌دا ئافراندووه‌ و زمان و عه‌قڵی پێ به‌خشیوویت، تا به‌كاری بهێنیت له‌ ڕێگه‌ی چاكه‌ و عیباده‌تدا. ئه‌م نازو نیعمه‌ته‌ گه‌وره‌یه‌ شایه‌نی ئه‌وه‌یه‌ كه‌ سوپاسی خوای بكه‌یت و له‌ گوناه و یاخی بووندا به‌كاری نه‌هێنیت. ئه‌گه‌ر بیر له‌م هه‌موو نیعمه‌تانه‌ بكه‌یته‌وه‌، دڵت پڕ ده‌بێت له‌ حه‌ب و ویستنی خوا و هه‌وڵ ده‌ده‌یت له‌ هه‌موو كارێكدا ڕه‌زامه‌ندی ئه‌و بده‌ستی بهێنیت، چونكه‌ ئه‌و زاته‌یه‌ كه‌ تۆی ئافراندووه‌ و هه‌ر ئه‌ویشه‌ كه‌ ڕۆزی و به‌هره‌ی پێ ده‌به‌خشیت.