Surja Er-Rahman — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• خَلَقَ: krijoi, e nxori nga mosekzistenca në ekzistencë.
• الْإِنسَانَ: njeriu; këtu nënkuptohet njeriu i parë, Ademi a.s., dhe pasardhësit e tij.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Madhëruar, në këtë ajet të bekuar, na tregon për një nga dhuntitë e Tij më të mëdha ndaj njeriut: krijimin e tij. Ai e krijoi njeriun me përsosuri dhe e formësoi atë në mënyrën më të bukur, duke i dhënë atij fizionomi të rregullt dhe aftësi të veçanta. Krijimi i njeriut nuk ishte i kotë, por për një qëllim të lartë: që ai ta njohë Zotin e tij, ta adhurojë Atë dhe të jetojë në tokë duke zbatuar urdhrat e Tij. Në këtë ajet, fjala "njeriu" përfshin Ademin a.s., si babanë e njerëzimit, dhe të gjithë pasardhësit e tij. Krijimi i njeriut është një mrekulli që dëshmon për fuqinë e pakufishme të Allahut, i Cili e krijoi atë nga një pikë uji të përbuzur, pastaj e zhvilloi në faza, derisa e bëri një krijesë të përsosur, me mendje, zemër dhe aftësi për të folur e shprehur atë që ndjen.

Përfitimet nga ajeti:

• Krijimi i njeriut është dëshmia më e madhe e mëshirës dhe fuqisë së Allahut, prandaj njeriu duhet ta falënderojë Zotin e tij për këtë dhunti të madhe.
• Njeriu nuk është krijuar rastësisht, por me urtësi dhe qëllim; prandaj ai duhet të reflektojë për qëllimin e ekzistencës së tij dhe ta drejtojë jetën e tij drejt adhurimit të Allahut.
• Ky ajet na mëson përulësinë: njeriu, sado i madh qoftë, është krijesë e Allahut, dhe vetëm Allahu është Krijuesi i vetëm, prandaj lavdia dhe falënderimi i takon vetëm Atij.
• Krijimi i njeriut në formën më të bukur është një nder që Allahu ia ka bërë njeriut, prandaj njeriu duhet ta ruajë këtë dinjitet duke e mbajtur veten larg mëkateve dhe duke e zbukuruar veten me virtyte të larta.