Surja Er-Rahman — Ajet 33

Kuptimet e fjalëve:

• Ma'sher: grup, bashkësi.
• Tenfudhu: të dilni, të arratiseni.
• Aktar: anët, kufijtë, skajet.
• Sultan: fuqi, forcë, argument, autoritet.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar iu drejtohet të gjitha krijesave të Tij – xhinëve dhe njerëzve – duke iu thënë: "O ju bashkësi e xhinëve dhe njerëzve! Nëse keni mundësi të dilni e të arratiseni nga kufijtë e qiejve dhe të tokës, duke ikur nga gjykimi Im dhe dënimi Im, atëherë dilni e arratisuni!" Por ata kurrë nuk do të mund ta bëjnë këtë, sepse nuk kanë as fuqi e as argument për t'ia dalë mbanë një gjëje të tillë. Ata janë të dobët dhe të paaftë, të rrethuar nga pushteti i Allahut dhe vullneti i Tij, dhe nuk mund t'i shpëtojnë asgjëje që Ai ka caktuar. Dalja e tyre nga kufijtë e qiejve dhe tokës nuk është e mundur, përveçse me fuqi dhe autoritet që nuk e posedojnë – e si mund ta kenë ata një fuqi të tillë, kur ata nuk zotërojnë as për veten e tyre as dobi as dëm? Pra, kjo është një sfidë që tregon paaftësinë e tyre të plotë, dhe një njoftim se ata janë nën kontrollin e plotë të Allahut, s'ka ikje e as shpëtim prej Tij.

Përfitimet që nxirren nga ky ajet:

1. Madhështia e pushtetit të Allahut dhe dobësia e krijesave: ky ajet na mëson se asnjë krijesë – qoftë njeri apo xhin – nuk mund t'i shpëtojë vullnetit dhe urdhrit të Allahut, sado që të përpiqet.
2. Nxitje për t'iu nënshtruar Allahut dhe për t'u kthyer tek Ai, sepse nëse nuk mund t'i shpëtojmë gjykimit të Tij në këtë botë, atëherë si do t'i shpëtojmë llogarisë dhe dënimit në botën tjetër?
3. Të kuptuarit se çdo sukses dhe çdo fuqi vjen vetëm nga Allahu; njeriu nuk ka asnjë fuqi pa vullnetin e Allahut, prandaj duhet t'i lutet Atij dhe të mbështetet vetëm tek Ai.
4. Ky ajet na bën të reflektojmë mbi nimet e Allahut ndaj nesh, sepse pasi na tregon pafuqinë tonë, vjen pyetja: "Po cilat të mira të Zotit tuaj po i mohoni?" – duke na ftuar të jemi mirënjohës ndaj Tij.
5. Nxitje për t'u përgatitur për Ditën e Kijametit, sepse atë ditë nuk do të ketë asnjë arratisje apo shpëtim, përveçse për ata që Allahu i ka mëshiruar me besimin dhe veprat e mira.