Surja Er-Rahman — Ajet 49

Kuptimet e fjalëve:

• Ala' (آلاء): Dhuntitë, mirësitë dhe begatitë e shumta.
• Rabbi-kuma (رَبِّكُمَا): Zoti juaj i të dyve (njerëzve dhe xhinëve).
• Tukedhdhiban (تُكَذِّبَانِ): Mohoni dhe përgënjeshtroni.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi begatitë e Tij të mëdha në ajete të mëparshme, i drejtohet të dy krijesave të Tij – njerëzve dhe xhinëve – me një pyetje retorike që ngjall habinë dhe qortimin: "Pra, cilën nga dhuntitë e Zotit tuaj po e mohoni?" Kjo pyetje vjen si qortim dhe vërejtje për ata që, megjithëse i shohin dhe i përjetojnë këto mirësi të panumërta, përsëri nuk i besojnë dhe i mohojnë ato. Ajeti synon të zgjojë ndërgjegjen e njeriut dhe xhinëve, duke i bërë ata të reflektojnë mbi begatitë që i rrethojnë nga çdo anë – nga krijimi i qiejve dhe tokës, deri te ushqimi, shëndeti dhe udhëzimi në rrugën e drejtë. Çdo mirësi që ata gëzojnë është dëshmi e mëshirës së Zotit, prandaj mohimi i tyre është i pabazë dhe i padrejtë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ajeti na mëson të jemi falënderues ndaj Zotit për çdo të mirë që kemi, sepse begatitë e Tij janë të panumërta dhe njeriu nuk mund t'i llogarisë ato.
2. Na bën të reflektojmë mbi krijimin dhe jetën tonë, duke na kujtuar se çdo gjë që ekziston është dhuratë nga Zoti, e cila kërkon falënderim dhe bindje.
3. Pyetja retorike në ajet na nxit të ndalojmë para çdo begatie dhe të themi: "Zoti ynë, ne nuk i mohojmë dhuntitë e Tua, por të falënderojmë për to", duke forcuar lidhjen tonë me Krijuesin dhe duke na bërë më të vetëdijshëm për përgjegjësinë tonë ndaj Tij.
4. Ajeti përfshin si njerëzit ashtu edhe xhinët, duke treguar se mesazhi i Islamit është universal dhe se të gjithë janë të thirrur të njohin mirësitë e Zotit dhe t'i binden Atij.