Sura Ar-Rahman — Werset 71

Znaczenie słów:

• آلَاء – dobrodziejstwa, łaski, dary.
• رَبّكُمَا – waszego Pana (zwrot do dwojga: ludzi i dżinnów).
• تُكَذِّبَانِ – zaprzeczacie, odrzucacie (wy dwoje: ludzie i dżinnowie).

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak Bóg wymienił liczne dobrodziejstwa, którymi obdarzył ludzi i dżinny, zadaje im retoryczne pytanie, które ma ich skłonić do refleksji i wdzięczności: „Które z dobroci waszego Pana możecie uznać za kłamstwo i zaprzeczyć im?”. Jest to pytanie, na które nie ma żadnej logicznej odpowiedzi, ponieważ wszystkie łaski Boga są oczywiste i widoczne. Werset ten podkreśla, że zarówno ludzie, jak i dżinnowie są objęci Bożą opieką i miłosierdziem, a każdy z nich powinien uznać te dary i dziękować za nie. Powtórzenie tego pytania w całej surze ma charakter wychowawczy – ma obudzić w sercach słuchaczy poczucie odpowiedzialności, pokory i wdzięczności wobec Stwórcy.

Korzyści płynące z tej ajatu:

1. Wdzięczność jako podstawa wiary – werset uczy nas, że człowiek powinien nieustannie dostrzegać dobroć Boga i dziękować Mu za nią, zamiast być obojętnym lub niewdzięcznym.
2. Sprawiedliwość Boga – Bóg nie pozostawia żadnego stworzenia bez opieki; Jego łaski obejmują zarówno ludzi, jak i dżinny, co pokazuje Jego doskonałą sprawiedliwość i miłosierdzie.
3. Pobudzenie do refleksji – pytanie retoryczne skłania do zatrzymania się i przemyślenia własnego postępowania oraz stosunku do Bożych darów.
4. Zachęta do pokory – uznanie, że nie mamy żadnego powodu, by zaprzeczać Bożym dobrodziejstwom, prowadzi do pokory i oddania się Bogu.
5. Miłość do Boga – gdy człowiek uświadamia sobie ogrom łask, jego serce wypełnia się miłością do Stwórcy i pragnieniem zbliżenia się do Niego przez posłuszeństwo i uwielbienie.