سورت واقعه — آیت 36

د معنا کلمو تشریح:

• ابکار: جمع "بکر" ده، يعنې هغه نجلۍ چې پېغلې وي، بې له نکاحه، او له چا سره يې کومه اړيکه نه وي لرلې.

د آيت تفسير:

مونږ د جنت ښځې (حوران) بيا پيدا کړې، او هغوى مو له هغه حالت نه چې په دنيوي ژوند کې يې درلود، په يو نوي او بشپړ حالت بدلې کړې. هغوى مو پېغلې (باکرې) وګرځولې، چې مخکې به يې چا لاس نه و ورته رسولی. که څه هم په دنيوي ژوند کې به يې عمر تېر کړی و او بوډاګانې شوې وې، خو په جنت کې مو هغوى بيا ځوانې او پېغلې کړې، چې د خپلو مېړونو سره به ډېرې مينه والې او ښکلې وي. دا ټول د هغو خلکو لپاره چمتو شوي چې د ښي لاس خاوندان دي (نېکان خلک).

فايدې:

• د الله تعالی قدرت څخه دا معلومېږي چې هغه پر هر څه قادر دی؛ هغه کولای شي چې له بوډا او زړو ښځو نه بيا ځوانې او پېغلې جوړې کړي.
• دا آيت د مؤمنانو لپاره د خوشالۍ او اميد سبب دی، ځکه چې دوی ته معلومېږي چې په جنت کې به له داسې نعمتونو برخمن شي چې نه سترګې يې ليدلي او نه غوږونو اورېدلي.
• د جنت نعمتونه يوازې مادي نه دي، بلکې روحاني او معنوي هم دي، او الله تعالی خپلو بندګانو ته د هغوی د نېکو عملونو په بدل کې داسې انعامونه ورکوي چې تصور يې هم نشي کېدای.
• دا آيت مونږ ته دا هم ښيي چې الله تعالی له خپلو بندګانو سره ډېر مهربان دی او غواړي چې دوی ته خوشالي او آرامي ورکړي، نو بايد مونږ د هغه د نعمتونو شکر ادا کړو او د هغه په لار کې عمل وکړو.